جمعه 87.12.23

تا ظهر خواب بودم. رفتم شرکت کمی کارهای عقب مانده را انجام دادم. بعد هم با بچه ها رفتیم عروسی خواهر مهدی بازوکار. شب هم برگشتم کارهای عقب مانده ام را انجام دادم. تحلیل استراتژیک انتخابات را با فرض ریاست جمهوری خاتمی انجام داده بودیم. با حضور میرحسین اما اوضاع تفاوت پیدا می کند. قبلن تحلیل محتوای دو ماهه ای از سایت رجانیوز، که ارگان تبلیغاتی و جنگ رسانه ای طرفداران احمدی نژاد است انجام داده بودم. خط تبلیغی شان بر تشکیل دوگانه هاشمی – احمدی نژاد است و تماماً سعی داشته است خاتمی را ادامه هاشمی عنوان کند. در مورد میرحسین اما محتاطانه تر عمل می کردند. نمی دانم اما بعدش چه می خواهند بکنند. در هر صورت اگر خاتمی انصرافش نهایی شود، تحلیل و در نتیجه برنامه های تبلیغاتی مان باید تغییر کند.

با امین صحبت کردم. فردا احتمالن اعلام کاندیداتوری میرحسین در نازی آباد خواهد بود. قرار شود فیلم و عکس بگیرد. شاید لازممان شد و همه رفتیم پشت میرحسین.

سعید نورمحمدی به شهاب ای-میل زده و از مسئولیت کمیته استان ها استعفا داده بود. شهاب شب زنگ زد و گفت. دلیل آن هم را یک سری مشکلات ذکر کرده بود که شهاب در جریان است. زنگ زدم، جواب نداد. احتمالن از همین لوس بازی هایی است که سعید هر از مدتی در می آورد. خودش هم می داند به عنوان مسئول استان ها بهترین است.

شنبه 87.12.24

صبح شرکت جلسه داشتم تا ساعت 3. بعد سری به آروند زدم برای حساب و کتاب کارهای گردهمایی مان. ضمن اینکه سی-دی طرح ها را هم از لیلا می خواستم. با حمید سیدی تا سه راه طالقانی رفتم برای رسیدن به جلسه سالگرد آقا سعید. سروش هم آمده بود و سخنرانی داشت. بعد با شهاب، سعید ها و بابک رفتیم سخنرانی میرحسین در نازی آّباد. تا اواسط سخنرانی بودم و بعد هم برگشتم. با بچه ها جلسه داشتم. میرحسین از ورود خودش به انتخابات گفت و اینکه می خواهد برای مستضعفان و محرومان بیاید. بچه های خط امامی اصلاح طلب جوان هم دور و برش بودند. امین هم آمده بود و داشت با مردم مصاحبه می کرد. استقبال خوبی هم از میرحسین در مسجد شده بود.

مثل اینکه خاتمی بیانیه انصراف خودش را نوشته است. هنوز نهایی نشده اما امشب هم با مشاورانش جلسه دارد. فردا می رویم نزد خاتمی. حمید متقی تماس گرفت و از وضعیت امروز پرسید. در جریان خبرها قرار داشت. از سخنرانی میرحسین در نازی آباد گفتم و اینکه به نظرم خاتمی کنار می رود. به شوخی پیشنهاد کردم اگر خاتمی نیامد همه مان برویم پشت سر رضا خاتمی. خندید و گفت او هم اجازه اش را از سازمان می گیرد. فعلن کارمان شده خنده و شوخی.

پنج شنبه 87.12.22

از ساعت 7 رفتم رایزن. کارهای مقدماتی همایش امروز را آماده کردم. علی رغم ایراداتی در پخش کلیپ ها، خوب برگزار شد. هرچند بچه ها نسبت به طراحی صحنه ایراداتی داشتند. عارف، امین زاده، مرعشی و رضا خاتمی صحبت کردند. صحبت های آقا رضا خیلی خوب بود. مرعشی هم تیکه هایی به احمدی نژاد پراند. طلوعی از بچه های موج سوم و من و شهاب هم از طرف 88 صحبت کردیم. تعدادی بچه ها روی اجرای مونولوگ ها هم مشکل داشتند. رمضان زاده را هنگام خروج دیدم. از یکی از مونولوگ ها تعریف کرد که توسط باران اجرا شد. می خواست بداند که آیا همه معنای آن را فهمیده اند یا نه. خندیدم و گفتم که در هر صورت مستقیم نگفتیم. بحث خواندن یا نخواندن پیام خاتمی هم جدی بود. بچه ها بعد از آنکه برای کاندیداتوری دچار تردید شد و به همایش ما نیامد کمی دلخور هستند. حتی بچه های استان ها چندتایی گفته بودند که بدون خاتمی آنها هم نیستند. بعد از بحث های دیروز در این رابطه، خانیکی کمی با من و شهاب صحبت کرد. او گله های بچه ها را قبول داشت اما با توجه به شرایط می گفت که ما باید این پیام را بخوانیم. بالاخره هم امین زاده پیام را قرائت کرد.

شهاب کمی از گلایه ها بچه های تهران از بابک گفت و خواست که با او صحبت کنم برای اصلاح رفتارش. بچه های ستاد تهران تهران غیرمستقیم گفته اند که با او به مشکل بر می خورند. خبرش را هم حجت شریفی و هم ایمان ارجمندی و ساجده به شهاب رسانده اند. ایمان که قبلن به من هم گفته بود باید یک فکری بکنیم. رفتار بابک کمی کارگزارانی است و این توی کت بچه هایی که می خواهند کار گل کنند نمی رود. اما به هر حال بابک مخش کار می کند و خوش فکر است، اما با همه تیپی نمی سازد. امروز نزدیک بود با حامد طیبی، خبرنگار اعتماد درگیر شود. عکاسان را هم راه نمی داد برای عکس گرفتن.

کلیپ ها امروز مشکل ما بود. دو تا از کلیپ ها، یکی سفرهای استانی و دیگری در مورد ادعاهای احمدی نژاد علیه خاتمی را نمایش ندادیم. با اینکه بچه ها، اشکان و حمید خیلی روی آنها کار کرده بودند. کلیپ ترانه یاور هم آماده نشد. طراحی صحنه ما خیلی خوب بود اما چون نور خوبی نداشتیم برای پخش کلیپ ها به مشکل برخوردیم.

جلسه بهزاد و تاج زاده خیلی خوب بود. تاج زاده در مورد احتمال حضور مهندس موسوی هم صحبت کرد و اینکه به هر حال در دنیای سیاست برای ما باید همه چیز محتمل باشد. صحبت بهزاد هم در مورد صیانت از آرا بود.

کارگاه تبلیغات روستایی را علی خیلی خوب برگزار کرد. اما شبکه های اجتماعی، فیس بوک و یاهو 360 نصفه و نیمه انجام شد. باید همان برنامه قبلی شبکه ای را پیاده کنیم برای انتشار اخبار.

بچه ها از بنرها می خواستند. یک استند به بچه های جنوب دادیم. همه از طرح های گرافیکی راضی بودند. دست لیلا درد نکند. تاکید من را در مورد رنگ هم در نظر گرفته بود. هرچند نمی توانستیم سفید کار کنیم چون رنگ نداشت. بیشتر سبز کار کرده بود.

بچه ها اما نسبت به کار آروند ایراداتی داشتند. اما من همه مسئولیت ها را به عهده گرفتم. مشکل فقط من بودم که باید یک روز زودتر تمرین می کردیم. برنامه دیر شروع شد و برنامه مان کمی با تاخیر مواجه شد. صحبت های بیشتر از موعد سخنرانان هم مزید علت شد. یک کلیپ و یک مونولوگ را حذف کردیم.

امروز از زهرا اشراقی هم تقدیر کردیم. همیشه یاور جوانان ستاد بود. خیلی خوشحال شد و sms تشکر فرستاد. من هم جواب دادم که بچه ها او و آقا رضا را از صمیم قلب دوست دارند.

بعد از جلسه رفتم خانه. بعد از دو روز بی خوابی از ساعت 7 خوابیدم.

4 شنبه 87.12.21

شب تا صبح دفتر آرژانتین بودم. سه، چهار ساعتی هم بیشتر نخوابیدم. آن هم روی مبل. شهاب تماس گرفت که چرا هنوز نرفته ام سه راه یاسر دفتر خاتمی. گفتم خودم را می رسانم. داشتم آماده می شدم که شهاب دوباره زنگ زد. گفت خاتمی امروز خیلی عصبانی است. حسابی از خجالت عموزاده خلیلی و ابطحی که برای برنامه ستاد 88 به او رو آورده بودند هم درآمده است. امین زاده هم هرچه گفته قانع نشده است. کسی دیگر جرات ندارد برود داخل اتاق. هر کی رفته بالاخره از ترکش عصبانیت خاتمی درنیامده است. بهش گفتم عین خودته. چهارشنبه است دیگه و جفتتون هم سید هستید.

غروب جلسه هیات اجرایی داشتیم. خاتمی برای برنامه ما پیام داده است، اما قرار شد که پیام او را نخوانیم. شهاب این تصمیم را به امین زاده گفت و او این کار را نسنجیده خواند. به اعتقاد امین زاده گردهمایی ما به علت زمانی که در آن قرار گرفته ایم خیلی مهم است و اصلاً درست نیست که از این فرصت استفاده نشود.

شب سری به سالن رایزن رایزن زدم. بچه ها خوب کار می کردند. رخشان بنی اعتماد هم آمده بود تا اجرای باران را ببیند. باران، لیلا، داریوش و کاوه اجرا دارند. نصف شب دوباره برگشتم دفتر، تا صبح کار بچه ها کار می کردند. یک ساعت روی می خوابم برد.

سه شنبه 87.12.20

بعد از بیانیه اعلام حضور میرحسین برای انتخابات، خاتمی برای حضور دچار تردید شده است. در عین حال عصبانی است. خاتمی قبلاً گفته بود که بین او میرحسین یک نفر کاندیدا خواهد شد. حالا نمی خواهد این تلقی ایجاد شود که اصلاح طلبان نه با یک کاندیدا که با چند کاندیدا وارد صحنه انتخابات شده اند. شهاب پیشنهاد کرد فردا برویم پیش خاتمی. من تمام روز و شب را در دفتر آرژانتین بودم برای کارهای ستاد و فرصت سر خاراندان هم ندارم. از شهاب خواستم تا من را فاکتور کند به کارهای همایش روز 5 شنبه برسم. شهاب اما گفتم که حتمن باید بیایم، قرار شد خودش برود دفتر خاتمی و به من بگوید کی آنجا باشم.

از امین خواستم یک کلیپ کوتاه از کارهای بچه ها تهیه کند تا اگر رفتیم پیش خاتمی، به او نشان دهیم. با امین رفتیم دفتر آروند و از تمرین مونولوگ های فیلم تهیه کنیم. با باران و طناز هم در مورد نیامدن خاتمی صحبت کردم. طناز از بازی در مونولوگ ها منصرف شده است. گویا کیومرث پوراحمد او را منصرف کرده است. به هر حال گفتم که بیشتر فکر کند. شب دیروقت برگشتم دفتر آرژانتین. بچه ها همه بودند. سه، چهار ساعتی روی مبل خوابیدم.

علیرضا تابش تماس گرفت. گفت که یک سری از سی-دی های خاتمی آماده است و می توانیم تحویل بگیریم. من هم همه شان را کپی کردم و در هارد خودم هم قرار دادم. کیفیت اینها ولی خیلی خوب نیست. صحبت کردم قرار شد یک سری DVD هم بدهند. اینها همه VHS بودند که تبدیل به CD شده اند.

مهمترین محور مصاحبه پیرس مورگان با کارن سنتوروم – همسر ریک سنتوروم، کاندیدای ریاست جمهوری جمهوری خواهان – در ارتباط با ادعاهایی بود که در مورد زن ستیز بودن و البته بنیادگرا بودن سنتوروم مطرح است. خانم همسر آمده بود تا به همه بگوید که اینطور نیست.

این ویدئوی 17 دقیقه ای، 15 مارس (2 روز پیش) توسط کمپین اوباما در Youtube قرار داده شده است. نمونه جذابی از یک داکیومنتری تبلیغاتی با صدای «تام هنکس» است که موفقیت های رئیس جمهور آمریکا در 3 سال گذشته مرور می کند.

برای کسانی که ویدئوی تبلیغاتی – انتخاباتی تهیه می کنند، این ویدئو یک کلاس آموزشی است در ترکیب حوادث مهم و دیدگاه های افراد مشهور از قبیل بیل کلینتون و جو بایدن، معاون رئیس جمهور. یاد یک کپ و گفت خودمانی در خونه یکی از دوستان عزیزم افتادم، دو، سه سال پیش که یکی از این فیلمسازهای پر فیس و افاده – مهدی کرم پور – مدعی بود می تواند بهترین فیلم های تبلیغاتی را برای خاتمی تهیه کند، اما 200 میلیون تومان می گیرد. تازه آنچیزی که ادعا هم می کرد یک شات از خاتمی بود و یکی دو جمله. کسانی که برای هر انتخاباتی به خصوص انتخابات ریاست جمهوری کار می کنند می توانند به عنوان یک کارگاه آموزشی به فیلم های تبلیغاتی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نگاه کنند تا مجبور نباشند ناز فیلمسازهای 200 میلیونی را بخرند.

همیشه برایم جالب بود که بدانم چرا آمریکا تا این حد برای پیشرفت ترکیه سرمایه گذاری می کند. جوابش را البته از Robert Kagan از مشاوران هیلاری کلینتون در وزارت خارجه گرفتم. موسسه اینترپرایز، چهارشنبه پنلی برگزار کرد با عنوان موارد مهم امنیت ملی آمریکا. در این همایش Robert Kagan گفت که مهمترین دغدغه آمریکا در شرایط حاضر رشد اقتصادی چین است که بالقوه برای آمریکا خطر دارد. در عین حال اما آمریکا به توسعه کشورهایی مانند ترکیه، برزیل و هند کمک می کند، چون توسعه این کشورها باعث ایجاد تعادل در مورد خطر بالقوه چینی ها خواهد شد. او البته در پاسخ به سئوالی در مورد بحران سوریه و عدم دخالت آمریکا هم گفت که اگر آمریکا در گیر سال انتخابات نبود و بحران سوریه فرضن در سال اول دور دوم ریاست جمهوری اوباما اتفاق می افتاد، آمریکا به طور حتمن باید وارد بحران سوریه از طریق نظامی می شد.

کسانی که دوست دارند می توانند ویدئوی این پنل را هم ببینند. در این پنل صحبت های مهمی هم راجع به بحران آموزش در آمریکا، تمرکز بیش از حد سیاست خارجی آمریکا بر خاورمیانه و غافل شدن از آمریکای لاتین و جنوبی و همینطور نقش دوگانه آمریکا در قبال حقوق بشر مطرح شد. در مورد حقوق بشر، پاسخ Richard Fontaine، مشاور پیشین سناتور مک کین، سیاستمدارانه و البته پر از نخوت و غرور بود. او گفت که ترجیح می دهد آمریکا در مورد حقوق بشر به دوگانگی متهم شود تا اینکه در مقابل نقض حقوق بشر سکوت کند.

جدیدترین نظرسنجی در مورد محبوبیت اوباما او را با 53 درصد بالاتر از تمام کاندیداهای جمهوری خواه قرار داده است. اوباما در رقابت با رامنی هم 10 درصد جلوتر قرار داد.

برای کسانی که انتخابات آمریکا را پیگیری می کنند، نتایج این نظرسنجی مشترک Politico & GWU می تواند خیلی جالب باشد. فایل های pdf مختلف از نمودارها، سئوالات نظرسنجی، تحلیل دموکرات ها و همینطور تحلیل جمهوری خواهان را می توانید دانلود کنید. همینطور نتایج نظرسنجی در ماه های گذشته را. فعلن که نتایج به نفع اوباماست و وضعیت او از قبل خیلی هم بهتر شده است. از جمله نتایج جالب این نظرسنجی اهمیت موضوعات مختلف مانند اقتصاد، قیمت بنزین، جنگ و … به تفکیک است که نشان می دهد تاکید جمهوری خواهان بر مواردی چون قیمت بنزین، جنگ و موارد مشابه هر کدام حداگثر 4% دغدغه امروز آمریکایی ها را تشکیل می دهند.

بعد از انتشار همین نظرسنجی هم بود که جان مک کین، سناتور جمهوری خواه و رقیب سال 2009 اوباما از کاندیداهای جهوری خواه خواست به جنگ و دعوای خودشان پایان دهند و برای مبارزه با اوباما آماده شوند. او از واژه Greek Tragedy برای این رقابت درون حزبی استفاده کرد و گفت که زمان می گذرد، اما کاندیداهای جمهوری خواهان به جای رقابت با اوباما به تخریب همدیگر مشغول هستند. برای مفهوم تراژدی یونانی در سیاست به این لینک می توانید بروید که مثال جالبی از پیروزی اسمات براون جمهوری خواه در ایالت دموکرات ماساچوست زده است.

موسسه امریکن اینترپراِز AEI امروز سخنرانی داشت از Walter Russell Mead تحت عنوان The Death of the Blue Social Model. در این سخنرانی والتر راسل در مورد تغییر ارزش های اجتماعی و فرهنگی در آمریکا بعد از دهه پنجاه و شصت میلادی صحبت کرد. زمانی که Made in Japan وارد بازار آمریکا شد (چیزی شبیه به Made in China، در امروز) اولین ماشین های تویوتا به رقابت با ماشین های بزرگ آمریکایی پرداختند و دیترویت، مرکز کارخانه های ماشین سازی آمریکا، با رقیبی مواجه شد که بنزین کمتر مصرف می کرد و این امر در دهه هفتاد میلادی که قیمت بنزین افزایش پیدا کرد، خیلی به نفع خودروسازان آمریکایی نبود. بعد هم با اینترنت و شبکه های اجتماعی و اسکایپ و … که دیگر همه چیز تغییر کرد.

آمریکایی ها فکر کنم امروز می دانند که جهان چگونه در حال تغییر است و نیروی کار به جای آمریکا در چین و آسیای شرقی، به نیروی مولد تبدیل می شود. دغدغه امروز آمریکایی ها هم البته همین است که اوباما در سخنرانی تبلیغاتی ماه گذشته خودش در دیترویت هم به آن اشاره کرد. با اینحال چیزی که در این سخنرانی برای من خیلی جالب بود، تاکید بر ساختن آینده بود که والتر راسل مدام بر آن تاکید داشت. آمریکایی ها ضعف های موجود در جهان ژلاتیتی امروز را پذیرفته اند که اینهمه برای شناخت بهتر و یافتن راه حل سرمایه گذاری می کنند.

کمپین اوباما قصد داره یک برنامه بزرگ انتخاباتی بزرگ با تمرکز بر مسائل زنان به نام «Nurses for Obama» راه بندازه. زنان 56 درصد از رای دهندگان انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 تشکیل می دادند و دو موضوع اصلی مورد نزاع بین جمهوری خواهان و اوباما یعنی سقط جنین و کنترل جمعیت، محورهایی هستند که به طور مستقیم بر روی زنان هدف گذاری شده اند.

مقاله نیویورک تایمز را حتمن بخوانید.

توضیح آخر: تمرکز بر موضوعات اینچنینی در استراتژی های تبلیغاتی به نام تبلیغات در اقیانوس آبی (Blue Ocean) تلقی می شه. در مورد Blue Ocean بعدن توضیحاتی می دم که چگونه کمپین اوباما با هدف گذاری انتخاباتی در سال 2008، توانست در پیروزی انتخاباتی او خیلی تاثیرگذار باشد.

سیمین بانو، سووشون ش رو گذاشت و رفت. یعنی مرد و به «جلال» رسید، اما سال ها دیرتر از جلال و چیزهایی را دید که جلال البته تاب دیدنش رو نداشت.

خیلی باحاله، ….خاطرت هست؟… با «سووشون» من روزنامه نگار شدم. یاد گرفتم که خوب بنویسم. اون نثر ویران کننده سیمین دانشور در سووشون، من رو برد به دنیایی از تصویر و الهام و بسیار جمله هایش بود که مثل پتکی آوار می شد بر سرم. سال 79  بود و 11 سال پیش، و فرج الله صبا در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها خواست از ما که سووشون را بخونیم و من گریزان از رمان که همه اش کتاب های تاریخی و سیاسی می خواندم، رمان خودم را در کویر شریعتی می دیدم و فکر هم نمی کردم که رمان دانشور و بعد هم احمد محمود با اون دیوانه وارش، «همسایه» ها تا این حد من رو تحت تاثیر قرار می ده و بهتر فکر کردن رو و البته نوشتن رو از لا به لای کاغذهای خاک خورده این کتاب ها مثل بچه مدرسه ای کلاس اولی که خط خط می کنه تا راست بنویسه، من هم داشتم تمرین می کردم اون روزها. خدایا دنیا چقدر کوچیکه و زمان چقدر زود می گذره که 11 سال گذشت که من سووشون را خوندم و امروز یا شاید امشب بازهم می خونم، اما نه رمان زندگی سیمین رو که خبر مرگش رو. چه خبرنویسی یه که تیتر مرگ خالق ماهر شور و غبار سووشون را بنویسه و زار زار افسوس نخوره؟ زار زار افسوس نخوره؟ 

میت رامنی اوهایو را برد

منتشرشده: 7 مارس 2012 در Uncategorized

میت رامنی انتخابات اوهایو را که برای جمهوری خواهان به صورت نمادین اهمیت زیادی دارد برد تا Super Tuesday برای او با پیروزی در 6 ایالت همراه باشد. اهمیت اوهایو برای جمهوری خواهان هم به این دلیل است که هیچ نامزد جمهوری خواهی بدون پیروزی در اوهایو، در نهایت به ریاست جمهوری نرسیده است. اختلاف رامنی با سنتوروم، نزدیک ترین و مهمترین رقیبش تنها 1 درصد (12 هزار رای) بود. رامنی تا 2 هفته پیش 11 درصد در نظرسنجی ها از سنتروم عقب بود و ظرف یک هفته به لطف کمپین قدرتمندش که از لحاظ ساختاری از بقیه کاندیداها به مراتب بهتر است، این عقب ماندگی را به 4 درصد (35 به 34) کاهش داد و امروز هم با یک درصد بیشتر پیروز شد.

اوهایو در انتخابات ریاست جمهوری 2008، 51 به 47 به اوباما رای داده بود.

سایت رجانیوز – وارث گفتمان 3 تیر – با جمع و تفریق کردن نتایح انتخابات به مخالفان توصیه کرده که آب رو بریزن همون جایی که می سوزه. حالا خیلی با جمع و تفریق بچه های رجا که جنگ روانی رو خوب بلد هستند کاری ندارم اما فقط یک نکته می گم که معلوم بشه اونها هم باید آب رو همون جایی که می سوزه بریزن.

قبل از انتخابات یک نظرسنجی تو سایت رجا کار شد از میزان مشارکت در تهران و کل کشور. حالا فارغ از اینکه نتایج این نظرسنجی دقیقن مطابق با نتیجه انتخابات بود و احتمالن باید بگیم عجب آدم های دقیقی تو نظرسنجی شون بودند، اما این نظرسنجی یک حاشیه اضافه هم داشت و اون هم اینکه جبهه پایداری با بیشترین اقبال رو به رو می شه. حالا که بعد از انتخابات و اعلام نتایج معلوم شده که اینجوری نبوده و بدنه گفتمان 3 تیر که اینا خیلی بهش می نازیدن تو زرد از آب در اومده – یا احتمالن بهشون رودست زده و بیشتر به رقیباشون رای داده – باید جواب بدن این چه جور نظرسنجی بوده که نسبت آرا را اینقدر دقیق می گفته اما تو رای جبهه پایداری اشتباه کرده؟  این وسط بالاخره یکی اون یکی رو گول زده. یا نظرسنج ها جبهه پایداری را گول زدن و یا اونایی که باید رای ها را به نفع جبهه پایداری از تو صندوق در می اوردن یکی دیگه بیشتر بهشون حال داده آرا را چپ و چوله خوندن.

پی نوشت: بچه های رجا روز انتخابات فکر می کردن تهران تو مجلس 60 تا رای داره. هی تیتر می زدن پیشتازی جبهه پایداری در لیست 60 نفر اول تهران. (لینک این خبر و سوتی البته از سایت رجا حذف شده) حالا که فهمیدن تهران 30 تا رای داره و اینهمه که از مطهری ایراد می گرفتن بیشتر از امثال رسایی و شرکا رای آورده معلوم می شه آب رو کی و کجا باید بریزه. خمس درآمد سردار محصولی رو وردارین آفتابه بگیرین بین طرفداراتون پخش کنین تا آب رو بریزن همونجایی که می سوزه.

چقدر گفتم آب رو بریز همونجایی که می سوزه. احمدی نژاد هم چیزی یادمون دادا

Go to the Hell Barack

منتشرشده: 5 مارس 2012 در Uncategorized

این عنوان یک تبلیغ عمومی در متروی ویرجینیا ست که توسط مخالفان اصلاحات درمانی اوباما در مترو گذاشته شده است. فارغ از قضاوت های ارزشی در مورد اخلاقی بودن یا نبودن چنین آگهی های تبلیغاتی، سخنگوی  مترو گفته که این تبلیغ را بر نمی دارند چون به قول او:

Advertising is the first Amendment Freedom

دو گزارش نوشتاری و تلوزیونی در مورد این تبلیغ را اینجا و اینجا ببینید.

هزینه جلسه های بی نتیجه آمریکایی ها در سال 37 بیلیون دلار است. این هزینه ها شامل کنفرانس ها، همایش ها، برنامه های جمع آوری پول و … می شوند. البته ما هم در ایران، کم همایش و سمینار نداریم که تنها نتیجه شان، پر شدن جیب برگزارکنندگان و لابی های تبلیغاتی شان برای تولید بنر و پوستر و فیلم و کلیپ و … است.

ای نازنین

منتشرشده: 5 مارس 2012 در Uncategorized

این عکس فکر کنم برای سال 82 باشد. یک رستوران بود توی خیابان جردن، تقریبن رو به روی سوپر جردن. روزنامه جمهوریت که دفترش، یکی دو تا خیابون بالاتر بود بعد از 13 شماره با دستور قاضی مرتضوی توقیف شد و مدیران روزنامه که عماد باقی سردبیر آن بود. بچه ها را برای «ناهار آخر» دعوت کردند.

این اولین همکاری من با نازنین خسروانی بود. همکاری که یکی دو باری دیگر و البته در دوره هایی محدود تکرار شد، اما همان مدت کوتاه هم کافی بود یک دوستی خیلی عمیق و خوب ایجاد کند با این نازنین نرین نازنین روزنامه نگارم. امروز شنیدم که باید به زندان برود برای 6 سال. اوین اگر واقعن جای نازنین ما باشد، حتمن جای خوبی است، اما اگر او را به نادرست به اوین برده باشند که زندانی کنند، تاوان شکستن دل های عزیزانی را باید بدهند که نازنین هایشان فقط به خاطر «فکر کردن» و «اندیشیدن» دربندند. جمهوری اسلامی به کجا می روی و چرا این بچه ها را از خودت می رانی؟ جمهوری اسلامی، ببین از که بریدی و به که پیوستی.

Microsoft Project Conference 2012

منتشرشده: 5 مارس 2012 در Uncategorized

برای سالها Microsoft Project مهمترین نرم افزار کنترل پروژه بود. البته بعد از آنکه Primavera Planner ابتدا توسط روس ها در انرژی اتمی بوشهر و بعد هم در پروژه های نفتی باب شد، به دلیل امکانات و قابلیت های زیاد آن، به خصوص در پروژه های نفتی و پتروشیمیایی، استفاده از Microsoft Project جای خودش را به Primavera Planner و بعد هم Enterprise داد. با این وجود اما نسخه گران Microsoft Project Server در پروژه هایی که به خصوص خارجی ها اجرا می کردند کم نبود. همه اینها را گفتم تا از برگزاری Microsoft Project Conference 2012 در فونیکس ایالت آریزونا آمریکا بگویم. کنفرانسی که خیلی دوست داشتم در آن شرکت می کردم، اما خب وسط کلاس های دانشگاهی است ونمی توانم. هرچند اخبار آن را پیگیری می کنم.

شماره ماه مارس 2012 مجله PMNetwork که اخبار مربوط به مدیریت پروژه را با تمرکز بر فعالیت های موسسه PMI ارائه می کند منتشر شد. برای کسانی که علاقه مند به بحث های مدیریت پروژه هستند فایل پی دی اف مجله را می توانند در این لینک دانلود کنند. گزارش روی جلد آن که در ارتباط با تشکیل گروه های کاری برای برنامه ریزی آینده PMI و استانداردهای مدیریت پروژه است گزارشی خلاصه اما جالب از نحوه فعالیت های آن است.

نوشته ام در ندای سبز آزادی اندر فضلیت یا مزمت رای دادی خاتمی:همانطور که گفتم عمل سیاسی خاتمی را باید در کانتکست “خاتمی بودن” دید و آن را فهمید. نه اینکه توجیه کرد، بلکه درک نمود. کار خاتمی در رای دادن در انتخاباتی که خود بارها به اطرافیانش گفته است که در آن رای نمی دهد و برای شرکت در انتخابات شرط گذاشته است قابل توجیه نیست. اما به عنوان «خاتمی، لیدر یک جریان سیاسی»، قابل درک و فهم است. یعنی او به عنوان رهبر یک جریان، در یک زمان – فارغ از آنکه کی و کجا – به این نتیجه رسیده است که باید رای بدهد تا در نهایت برای جریانی که او هدایت آن را برعهده داد، مفید واقع شود. کاملش را اینجا بخوانید.

اوباما در AIPAC

منتشرشده: 4 مارس 2012 در Uncategorized

روزهای آینده هفته آرامی را برای ایران لااقل از منظر تصمیم گیری های سیاسی در واشنگتن رقم نخواهد زد. نتانیاهو که تازه به آمریکا آمده تا ساعتی دیگر در بزرگ ترین اجلاس طرفداران اسرائیل در آمریکا به همراه باراک اوباما سخنرانی می کند. اوباما که این روزها زیر فشار شدید جمهوری خواهان تندرو برای برخورد با ایران قرار دارد، به دلیل سال انتخابات و نیازی که به حداقل حمایت از سوی لابی اسرائیلی در آمریکا دارد احتمالن لحن خود را نسبت به ایران تندتر می کند.

گزارش نیویورک تایمز را بخوانید. این هم لینک صحبت های قبلی اوباما که خطاب به ایران و اسرائیل گفته بود بلوف نمی زند.

به هزار و یک دلیل، باید بیشتر از هر گذشته ای این روزها مواظب باشیم.

مقاله ام در مردمک و توضیح اینکه چرا پایان روز رای گیری تازه شروع نزاع سیاسی اصول گرایان است: داستان انتخابات مجلس نهم اگرچه با بسته شدن صندوق‌های رای گیری به پایان رسید، اما با آغاز شمارش رای‌ها دوباره بازی از نو شروع می‌شود و این البته دیدنی‌ترین فصل انتخابات نهم است؛ جایی که قرار است مشارکت چوب حراج بخورد و در مناقصه‌ای دولتی – حکومتی به بالا‌ترین قیمت به فروش برسد.

از متن: با این ترکیب بندی، انتخابات مجلس سهام قذرت را تقسیم می‌کند و فارغ از آنکه پس از انتخابات سال ۸۸ ریاست جمهوری، آیا اساساً می‌توان به میزان و درصد اعلام مشارکت در انتخابات و کاندیداهای پیروز اعتماد داشت یا نداشت، آنکه نامش از فهرست به نام پیروز انتخابات بیرون می‌آید در ترکیب مثلت بالا و تک چهره‌هایی چون علی مطهری، روزهای آرامی را سپری نخواهند کرد. به خصوص اگر قرار باشد، جریانی که در انتخابات مجلس شکست می‌خورد، به قواعد بازی شکست خود، چه در شکل اعتراضات قانونی و چه در شمایل گروه‌های فشار بیرونی وفادار نباشد.
.

Ivan Watson، گزارشگر سی ان ان که برای پوشش انتخابات مجلس به ایران  رفته بود از معدود خبرنگاران سیاسی آمریکایی بود که تصور تقریبن درستی از فضای ایران داشت. در استانبول که بودم به همراه چند خبرنگار دیگر – ترک، برزیلی و آمریکایی – از من پرسید به نظر تو حمایت آمریکا از جنبش سبز به نفع جنبش خواهد بود یا به ضررش. پاسخ من هم این بود که حتمن به نفع جنبش نیست و آمریکا نباید در مسائل داخلی و انتخاباتی در ایران به نفع اصلاح طلبان موضع گیری کند.

چون سودی که ندارد هیچ، انگ حاکمیت هم هست که اینها با آمریکایی ها بسته اند. سه خبرنگار دیگر با تعجب همدیگر را نگاه می کنند و Ivan رو به آنها کرد و ادامه داد دیدید من هم این را به شما گفته بودم. برای خبرنگاران خارجی تصور اینکه آمریکا از یک جنبش اعتراضی حمایت کند به عنوان نقطه قوت تلقی می شد و درک درستی نداشتند که چرا در نهایت حمایت آمریکا به نفع ما نخواهد بود.

حالا اینها را گفتم و پیشنهاد هم می کنم که گزارش های خبری او را در مورد انتخابات ایران ببینید تا متوجه شوید که یک گزارشگر خوب وقتی در محل خبر است و گزارش می کند به قول معروف «تومنی صنار» با آنها که از پشت میز  تحلیل می کنند فرق دارد. براش خوشحالم که برای گزارش انتخابات مجلس توانست به ایران برود. از آن جنس آدم هایی است که با خبر زندگی می کند و با هم که صحبت می کردیم می گفت دوست دارد برای پوشش برنامه های خبری به ایران برود. حالا این اولی اش.

همینطوری که سایت های فارس و رجا و انجمن های نظرسنجی مختلف پیش می روند، اگر تبلیغاتی انتخاباتی یک هفته دیگر هم ادامه داشت، میزان مشارکت در انتخابات مجلس حتمن از 100 درصد بالاتر می رفت. در عین حال دوستان اصول گرای نظرسنج و آنها که نتایج پیمایش های میدانی آنان را منتشر می کنند، یا عدد و رقم را نمی دانند که چیست و یا اینکه خیلی به قول دوستان ما روی باسکول سیر می کنند و قرص های توهم زا مصرف می کنند. آن کسی که می گوید نظرسنجی 90 هزار نفری انجام داده و

http://www.google.com/imgres?hl=en&biw=1600&bih=767&gbv=2&tbm=isch&tbnid=LUWYKce3SXc6rM:&imgrefurl=http://adams912patriots.org/&docid=Y9HV2yJWIVq0BM&imgurl=http://www.adams912patriots.org/wp-content/uploads/2010/11/watchDogLogo_onFence2380.jpg&w=638&h=464&ei=m5hOT4SiCOTr0gGg_czHCg&zoom=1

و فرضا به مشارکت 60 یا 70 درصدی رسیده اگر فقط به یکی، دو نمونه از نظرسنجی های پیش از سال 88 دسترسی داشت می دید که برای جمعیت تهران 10 میلیون نفری، نمونه ای که واجد جامعیت کامل برای نظرسنجی – به شیوه خوشه ای – باشد چیزی در حدود 2000 تا 2500 نفر است و اساسن اگر شما تعداد افرادی را که مورد پرسش قرار می گیرند زیادتر کنید، بر اساس مدل های آماری چیز بیشتری به دست نمی آورید. حالا اینها چطوری نظر 90 هزار نفر را پرسیده اند دیگر از آن حرفاست.

در ضمن دوستانمان در انجمن دانش آموختگان علوم اجتماعی دانشگاه تهران هم که از ارائه نتایج این نظرسنجی های میدانی و میلیونی خبر می دهند خوبست کتاب Political Polling in the Digital Age را بخوانند. (من یک نسخه چاپی اضافی دارم، اگر دوست داشته باشند حاضرم مفت و مجانی بدم که آن را بخوانند). این کتاب توضیح می دهد که چرا نتایج نظرسنجی ها به خصوص با گذشت زمان غیرقابل استناد تر می شود. در عین حال آنچه که این نظرسنج های وطنی باید به آن توجه کنند اینست که هر مرکز نظرسنجی اگر می خواهد تحقیقش، اعتبار علمی داشته باشد، سعی می کند جهت گیری های سیاسی خود را دخیل نکند. یعنی وقتی شما در اول گزارش هی مدام از فتنه می گویید، معلوم می شود تکلیفتان از قبل معلوم است و نتایجی هم که گزارش می کنید پر از خدشه و حرف و حدیث. طرف می رود پشت هزار پیدا و پنهان قایم می شود که گزارشش موجه تر باشد، آن وقت این دانشمندان علوم اجتماعی ما (!) از اول کار خودشان را لو می دهند. آخه برادر من، کاری را که بلد نیستی، مگه مریضی انجام می دی؟ حداقل پیش چهار نفر برو این قدر سوتی تو کارت نباشه.فاست. بعضی موقع ها یک دو دو تا چهار تا هم خوبست، هرچند شاید مثل همان 24 میلیون رای یا 63 درصدشان باشد.

پی نوشت: این خانم آلیا البته خودش کلی دستگاه نظرسنجی یک نفره است. در انتخابات ریاست جمهوری هم پیش بینی کرده بود احمدی نژاد 63 درصد رای می آورد و آورد. حالا هم می گوید پایداری ها، حداقل 15 تاشون از تهران به مجلس می روند. هرچند شکسته نفسی فرموده اند ایشون، اما به هر حال آنهایی که 90 هزار، 90 هزار نظرسنجی می کنید، یک دونه فاطمه خانم به اندازه همه آن 90 هزار نفر می ارزد.

بزرگ ترین سوپر پک Super PAC (گروه های سیاسی که می توانند تحت قوانین خاصی از کاندیداهای انتخاباتی در آمریکا حمایت و به نفع آنها تبلیغ کنند) جمهوری خواهان، 51 میلیون دلار در سال 2011 برای مبارزه با «باراک اوباما» پول جمع کرده است. American Crossroads که توسط کارل رو، مشاور تبلیغاتی و استراتژیست جرج بوش پسر حمایت می شود، طبق گزارش مالی سال 2011 خود، 15.6 میلیون دلار پول نقد در اختیار و قصد دارد در انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 از نامزد جمهوری خواهان در رقابت با اوباما حمایت کند.

Karl Rove

در میان کسانی که به American Crossroads کمک کرده اند، ثروتمندان زیادی وجود دارند که در ادبیات تبلیغاتی – سیاسی در آمریکا به آنها Big Donor گفته می شود، از جمله Harold Simmons مالک Contran Corp  که 5 میلیون دلار از طرف خودش و 2 میلیون دلار از طرف شرکتش کمک کرده است.

در عین حال کمپین اوباما در هفته اول فوریه، یک لیست 61 نفری از افرادی را منتشر کرد که حداقل نیم میلیون دلار به او برای انتخاب دوباره به عنوان رئیس جمهوری آمریکا کمک کرده اند.

میت رامنی، انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان در آریزونا و میشیگان را برد و در عین حال اوباما را تهدید کرد که برنامه کمپین او تنها تغییر رئیس جمهور فعلی نیست. او قصد دارد آمریکا را بازسازی کند (اینجا).

میت رامنی برای پیروزی در این دو ایالت و به خصوص در میشیگان که محل تولد خود او هم هست، رقابت نزدیکی را با ریک سنتروم داشت که انتخابات قبلی را در سه ایالت برده بود. در عین حال نیوت گینگریچ هم که تنها در فلوریدا پیروز بوده است و به نظر می رسید رقیب اصلی رامنی باشد به انتخابات هفته آینده در جورجیا و تنسی امید دارد تا دوباره در میدان باقی بماند. هفته ای که سه شنبه بزرگ یا همان Super Tuesday انتخابات مقدماتی در آمریکاست و چندین ایالت به صورت همزمان کاندیدای خودشان را انتخاب می کنند. هرچند پیروزی در این روز هم تضمین کننده کاندیداتوری نهایی نیست. در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در سال 2008، اگرچه هیلاری کلینتون در Super Tuesday پیروز شد اما در نهایت رقابت را به اوباما واگذار کرد.