اصلاح طلب خوب، اصلاح طلب بد

چه کسی است که نداند عمق کینه و مشکلی که نهادهای امنیتی با امثال مصطفی تاج زاده و مصطفی قدیانی این روزها پیدا کرده اند، اگر از رضا خاتمی کمتر نباشد بیشتر نیست؟ به تعبیر بهتر برای آنها، سه نفر، بهزاد نبوی، مهدی هاشمی و رضا خاتمی، سه خال تکی هستند که اولی از همان روزهای آغازین پس از انتخابات به زندان رفت، دومی در هول و ولای دعوای سیاسی با هاشمی رفسنجانی همین تازگی روانه اوین شده است، و اگر محمدرضا خاتمی هم به زندان نمی رود فقط و فقط به دلیل انتساب فامیلی او به خانواده امام (ره) است که دست امنیتی ها را تاکنون بسته است و اگر غیر از این بود، و «آقا رضا» هم به زندان می رفت، امروز توسط همین افراد منتقد بی انصاف، نه تنها هو نمی شد، بلکه برایش سوت می کشیدند و او را هم آزاده جنبش سبز می خواندند. به تعبیر دقیق تر، همانگونه که نهادهای امنیتی، اصلاح طلب خوب را اصلاح طلب مرده می خواهند برخی از این دوستان هم، اصلاح طلب خوب را اصلاح طلب زندانی تعریف می کنند؛ غافل از آنکه خوبی و بدی یک اصلاح طلب به زندان رفتن یا نرفتنش نیست. به نقشی است که در زمان ایفا می کند. آنها که به زندان رفتند البته حسینی عمل کردند، اما اینانی که در بیرون هستند چندان صم و بکم هم نبودند، و چون خاموش نیستند اینهمه هم از سوی چپ و هم از سوی راست، مورد طعنه و انتقاد قرار می گیرند. ما در میان اصلاح طلبان دوم خردادی، اصلاح طلب بد نداریم. آنکه بد است اصلا اصلاح طلب نیست و اشتباهی با اصلاح طلبان بور خورده است. مصداق هایش هم آشکارتر از آن است که نیازی به تکرار باشد. آنکه هنوز از اصلاح طلبی و جنبش سبز می گوید و طی طریق امروز کشور را نقد می کند تا حتی با کمترین احتمال، کورسوی امیدی را زنده کند اصلاح طلب خوب است. می خواهد رضا خاتمی باشد در بیرون زندان و مصطفی تاج زاده درون اوین.

مقاله ام در پاسخ به انتقادهایی که از محمدرضا خاتمی در مصاحبه اش با روزنامه اعتماد (متن کامل و بدون سانسور مصاحبه در نوروز) می شود را در جرس بخوایند.

تا انتخابات: سعید جلیلی، سفیر هسته ای رهبری

تا انتخابات صفحه ای است برای بررسی کمپین های انتخاباتی کاندیداهای ریاست جمهوری در ایران، احزاب، گروه های تشکیلاتی و اشخاصی که برای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در ایران آماده می شوند و مدتی است که تبلیغات غیررسمی خود را در شبکه های اجتماعی، وب سایت های خبری و وبلاگ های سیاسی آغاز کرده اند. در این صفحه به سراغ این کمپین ها می رویم که گاه به نام اشخاص و گام به نام گروه های سیاسی خودشان را برای خرداد 1392 آماده می کنند.

ترکیب فعالیت های این اشخاص و گروه ها در دسته بندی زیر قابل توضیح است:

–          جبهه پایداری با کاندیداهای بالقوه ای چون سعید جلیلی و کامران باقری لنکرانی (حداد عادل هم به عنوان کاندیدای ظاهری این گروه مطرح می شود).

–          اصول گرایان سنتی در طیف افرادی از علی اکبر ولایتی، علی لاریجانی و محسن رضایی تا حسن روحانی، غلامعلی حداد عادل و شاید علی اکبرناطق نوری (در میان نزدیکان به اصول گرایان سنتی اسامی منوچهر متکی و مصطفی پورمحمدی هم مطرح هستند، هرچند شانس زیادی در شرایط حاضر ندارند).

–          نزدیکان به دولت که محتمل ترین گزینه روی میز آنها اسفندیار رحیم مشایی است، اما افراد بالقوه دیگری مانند هاشمی ثمره و حتی غلامحسین الهام هم در این گروه جای می گیرند.

–          محمد باقر قالیباف که خودش فارغ از حمایت یا عدم حمایت حزبی، به لطف امکانات شهرداری تهران پتانسیل ریاست جمهوری را دارد. او البته به صورت بالقوه می تواند از سوی کلیه جناح های منتسب به اصول گرایان – به غیر از جبهه پایداری – مورد بررسی قرار گیرد.

–          گروه های نزدیک به بیت رهبری جمهوری اسلامی. اگرچه تمام گروه های سیاسی بالا خودشان را تابع ولایت آیت الله خامنه ای می نامند، اما دوپاره شدن جناح های منتسب به اصول گرایان در انتخابات مجلس نهم – علی رغم نهی رهبری – نشان داد که اصول گرایان برای انتخابات مجلس که منطقن می توانستند متشکل باشند، در تهران با دو لیست مختلف و در شهرستان ها با حمایت افراد دیگر مانند قالیباف وارد رقابت های مجلس شدند. از این رو بررسی دیدگاه های نزدیک به رهبری عالی نظام، به نمایندگی روزنامه کیهان، خبرگزاری فارس و نهادهای نزدیک به سپاه پاسداران به صورت مجزا انجام می شود.

–          آیت الله هاشمی رفسنجانی که در انتخابات ریاست جمهوری پیشین اگرچه از اصلاح طلبان حمایت کرده بود اما هیچ گاه طرح دولت وحدت ملی را که برای او افرادی چون ناطق نوری، حسن روحانی و علی اکبر ولایتی را شامل می شود نادیده نگرفته است. زمزمه های کاندیداتوری او هم اگرچه هنوز خام و ناپخته است اما به هر حال ظرفیت وی خارج از گروه بندی های سیاسی از یک طرف و در سوی دیگر با ائتلافی که می تواند به صورت بالقوه میان بخشی از اصلاح طلبان و بخشی از اصول گرایان ایجاد کند قابل بررسی خواهد بود.

–          در انتهای این لیست اصلاح طلبان قرار دارند که بزرگان آنان با توجه به حصر رهبران جنبش سبز – میرحسین موسوی و مهدی کروبی – و زندانی بودن بسیاری از نیروهای تشکیلاتی و بدنه، تلویحن حضور در انتخابات با کاندیدای اختصاصی اصلاح طلب را رد کرده اند اما تا هشت ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری، هنوز معلوم نیست که آیا اصلاح طلبان هم در نهایت همانند مجلس نهم ترجیح می دهند وارد بازی انتخابات نشوند و یا اینکه از کاندیدای جناحی یا ائتلافی حمایت خواهند کرد. در میان اصلاح طلبان گزینه هایی مانند نجفی، جهانگیری و عارف مطرح هستند.

در این سلسله گزارشات، از میان کاندیداهای محتمل، کسانی که بیشتر در مورد آن بحث و صحبت  است و ظهور رسانه ای هم دارند بررسی می شوند و پس از بررسی این گزینه ها، استراتژی ها و برنامه های تبلیغاتی کاندیداها، نحوه عمل سیاسی آنها، سازمان رای و تشکیلات حامی شان به صورت هفتگی مورد تحلیل قرار می گیرد و از منظر تبلیغات سیاسی، پیشنهادهای تبلیغاتی – فارغ از گروه و جناح سیاسی – به آنها ارائه می شود. در نهایت هم این توضیح لازم است که هدف این سلسله گزارش های تحلیلی، افزودن دانش تبلیغات سیاسی در ایران، استفاده از ظرفیت های بالقوه جذب رای و همچنین تلاش برای مدرن کردن رقابت های انتخاباتی در کشورمان است.

سعید جلیلی

یکی از اصلی ترین گزینه های انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در ایران سعید جلیلی است که به صورت بالقوه می تواند جبهه پایداری – بخشی از جداشدگان از اصول گرایان سنتی و دارای رابطه ای مرموز از عشق و نفرت با دولت احمدی نژاد – را نمایندگی کند. سعید جلیلی از حمایت ویژه سایت رجانیوز – ارگان جبهه پایداری – برخوردار است و فعالیت های تبلیغاتی طرفداران سعید جلیلی هم – حالا یا با اطلاع یا بی اطلاع او – به صورت کمپین های وبلاگی و صفحات فیس بوکی مدتی است که آغاز شده است. از جمله صفحات وبلاگی یا وب سایت های خبری طرفداران سعید جلیلی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

حامیان دکتر سعید جلیلی، سایت دی نیوز، کمپین دعوت از دکتر جلیلی، جوانان حامی سعید جلیلی، هواداران کاندیداتوری دکتر سعید جلیلی

طرفداران جبهه پایداری در سطح رقبا، با وام گیری از آنچه که گفتمان 3 تیر خوانده می شود – 3 تیر 1384، انتخاب محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری ایران- خودشان را در رقابت با اصول گرایان سنتی (+)، اصلاح طلبان (+) و طیف نزدیک به قالیباف (+) تعریف کرده اند و همانگونه که ذکر شد در سطح شعارهای جایگزین ضمن انتقاد از «بازتولید قدرت و ثروت» توسط جریان انحرافی – عنوانی که مخالفان احمدی نژاد به حلقه نزدیکان به او، افرادی ماننند مشائی و بقایی  می دهند -، بر گفتمان سوم تیر تاکید می کنند. اگرچه در تاکید آنها بر گفتمان 3 تیر هنوز محمود احمدی نژاد نقش برجسته ای دارد، اما احمدی نژاد آنها، احمدی نژادی بدون جریان انحرافی است. در عین حال این وبلاگ ها خودشان را نزدیک به مصباح یزدی، از روحانیون سرشناس قم و حامی احمدی نژاد در انتخابات سال 84، می نامند. به عنوان مثال می توان به وبلاگ کمپین دعوت از دکتر جلیلی اشاره کرد که آنها خودشان را نزدیک به جبهه پایداری و سرسپرده مصباح یزدی معرفی کرده اند.

امکان فشار از پایین به این معنی که رقیب چگونه می تواند از ابزارهای فشار از پایین حالا چه به صورت تظاهرات خیاباتی مانند تظاهرات سبزها بعد از انتخابات و چه به صورت فشار گروه های فشار مانند آنها که به سفارت انگلستان حمله کردند یا حتی کسانی که در بیت امام هنگام سخنرانی سید حسن خمینی شعار دادند، برای این گروه فراهم است. در انتخابات مجلس نهم تنها گروهی که می توانست طیفی از دانشجویان بسیجی را در دانشگاه ها، همگام خود داشته باشد، جبهه پایداری بود و این دانشجویان در صورت کاندیداتوری جلیلی هم می توانند حامیان بالقوه او در مسیر انتخابات باشند. همانگونه که به عنوان مثال برای بازگشت او از روند مذاکرات هسته ای، مراسم استقبال ترتیب دادند.

چانه زنی در بالا به معنی اینکه رقیب تا چه حد ابزار کنترلی در سطوح بالای قدرت را در اختیار دارد نیز در خطوط رسانه ای حامیان جلیلی برجسته می شود. به عنوان مثال تاکید بر پیروزی وی در مذاکرات هسته ای (این فیلم را نگاه کنید) و ساده زیستی وی همگام با ساده زیستی آیت الله خامنه ای مورد تاکید قرار می گیرد. به طوریکه حتی یکی از اصلی ترین وبلاگ های طرفدار جلیلی با برجسته کردن تاکید آیت الله خامنه ای بر «اعتماد به نفس ملی و عدالت» به عنوان دو شاخصه پیشرفت، این را کد انتخاباتی رهبری نظام برای حمایت از سعید جلیلی عنوان می کند (اینجا).

حامیان جلیلی به تقلید از ستاد 88 خاتمی و موسوی که در انتخابات ریاست جمهوری نهم ستادهای استانی و شهرستانی مجزا تشکیل داده بود، وبلاگ های شهرستانی مجزا برای آمادگی یارگیری انتخاباتی و فعالیت های تبلیغاتی دارند. به عنوان مثالی از این ستادهای شهرستانی می توان به حامیان جلیلی در قوچان، گناباد، تنکابن، نخستین کمپین بانوان حامی جلیلی و صفحه حامیان جلیلی در سایت کلوب اشاره کرد. این کمپین ها در عین حال دارای ارتباط تشکیلاتی هم با یکدیگر هستند. به عنوان مثال صفحه بانوان حامی جلیلی و صفحه طرفداران او در قوچان به همراه سایت های دیگر نظیر دکتر سعید جلیلی به عنوان اولین تبلیغ چند رسانه ای، کلیپ بلوتوثی دعوت از جلیلی را با عنوان از 3 تیر 84 تا 24 خرداد 92 تهیه و منتشر کرده اند که در نوع خودش کار جالبی است ( و انصافن هم برای شروع، کلیپ خوبی است).

در میان وبلاگ های نزدیک به جلیلی، موج وبلاگی حمایت از دکتر سعید جلیلی، بخش های مجزایی برای معرفی وبلاگ های فعال ماه دارد و او را با عنوان «عمار رهبری» معرفی می کند. همچنین انتشار نشریه ای تحت عنوان ماهنامه حامیان دکتر جلیلی از دیگر کارهای برجسته طرفداران سعید جلیلی است. از دیگر وبلاگ های طرفداران جلیلی موارد زیر هم قابل توجه هستند:

انتخاب 11، گام یازدهم، هفتمین رئیس جمهور، دوستداران دکتر سعید جلیلی، وبلاگ یه سوم تیری حامی جلیلی،

دوستداران سعید جلیلی در فیس بوک و گوگل پلاس هم حضور دارند، اما فعالیت آنها به گستردگی وبلاگ ها نیست: صفحه کمپین دعوت از جلیلی برای انتخابات ریاست جمهوری در گوگل پلاس که البته صفحه چندان فعالی نیست. پرطرفدارترین صفحه آنها در فیس بوک با عنوان «دکتر سعید جلیلی» 932 عضو دارد و خیلی هم به روز نیست. می توانید به دیگر صفحات فیس بوکی او در + و + و + و + سری بزنید که تنها یکی از آنها 117 عضو دارد و بقیه زیر 100 عضو. این موضوع نشان می دهد که یا طرفداران جلیلی هنوز فعالیت در شبکه اجتماعی فیس بوک را برای تبلیغات خود به صورت جدی آغاز نکرده اند و یا اینکه توانایی استفاده از آن را ندارند. در هر صورت اما ظرفیت های فیس بوکی، خودشان به صورت کلی یک نشانه هستند که باید جدی گرفته شوند. با اینحال برخی از این صفحات با وبلاگ ها و سایت های خبری طرفدار جلیلی هم ارتباط تشکیلاتی دارند و حتی تا تعیین تیم اقتصادی او هم خبر منتشر می کنند.

پس نوشت: جالب بود، تا یک ماه پیش اگر وارد وبلاگ«جوانان حامی دکتر سعید جلیلی» می شدید، سرود ای ایران پخش می شد؛ هرچند الان دیگر اینگونه نیست.

این گزارش در روز آن لاین منتشر شده است.

مناظره ای برای هیچ

مناظره پنجشنبه شب (11 اکتبر 2012) میان دو کاندیدای معاونت ریاست جمهوری آمریکا، پل رایان و جو بایدن را باید بر اساس دو نظرسنجی تاریخی و تحلیلی بررسی کرد (ویدئو و متن مکتوب کامل مناظره). از منظر تاریخی، مناظره کاندیداهای معاونت ریاست جمهوری تغییر چندانی در آرای کاندیداها و تمایل یا عدم تمایل رای دهندگان به آنها به وجود نمی آورد (اینجا را ببینید). از منظر تحلیلی هم مهمترین نتیجه نظرسنجی های بعد از مناظره دیشب از منظر رای دهندگان ثبت نام کرده (نظرسنجی CNN) و رای دهندگانی که کاندیدای خودشان را انتخاب نکرده اند یا احتمال دارد که نظرشان را تغییر دهند (نظرسنجی CBS)، در این سئوال کلیدی نظرسنجی CNN نهفته است که با توجه به مناظره امشب نظر شما برای رای دادن به کدام یک از کاندیداها – رامنی یا اوباما – بیشتر است که 28% رامنی و 21% اوباما را انتخاب کرده بودند و 50% هم نظری نداشتند. در این دو نظرسنجی که معیار کاملی از تمام رای دهندگان نیست و درصد انحراف آن هم 5% است، این آمار به ما می گوید که هیچ یک از دو کاندیدای معاونت ریاست جمهوری نتوانستند بر محبوبیت کمپین خود پس از پایان نظرسنجی به صورت معنی داری اضافه کنند (و آنچه که از نظرسنجی های کامل تر بعدی بدست می آید متاثر از همان مناظره اول یا تبلیغات کاندیداهاست). هرچند مطابق نظرسنجی CNN رایان پیروز مناظره و مطابق نظرسنجی CBS بایدن پیروز مناظره بود اما به دلیلی که گفتم به نظرم، انتخابات آمریکا را فعلن باید بر اساس مناظره اول رامنی و اوباما تحلیل کرد (نوشته پیشینی ام در مورد مناظره رامنی و اوباما و یکی دیگر) و البته منتظر مناظره دوم آنها در سه شنبه ماند که به مقدار زیادی تکلیف دو کاندیدا را مشخص خواهد کرد. در عین حال این نکته را هم نباید فراموش کرد که نظرسنجی ها غیر از تحلیل شرایط باعث اثرگذاری بر مخاطب ( از طریق اشاعه و انتشار) می شوند. یعنی وقتی فرضن CNN نظرسنجی خودش را ارائه می دهد، نتایج این نظرسنجی بارها و بارها توسط رسانه های خبری منتشر می شود و می تواند به عنوان عاملی برای شکست تئوری مارپیچ سکوت برای کاندیدای پیروز و درگیر شدن در این مارپیچ سکوت برای کاندیدای شکست خورده ایفای نقش کند. به این معنی که وقتی شما به عنوان کاندیدای حامی یک نظرسنجی که در آن کاندیدای شما بهتر بوده است، احساس هم نوایی بیشتری می کنید که افرادی بیشتری مطابق شما فکر می کنند و این شما را ترغیب می کند که به کاندیدای خودتان رای بدهید و اگر رای دهنده مستقل و تصمیم نگرفته هستید به این کاندیدا متمایل شوید. عکس این تحلیل برای کاندیدایی که در یک مناظره مطابق نظرسنجی ها شکست می خورد هم صادق است (مقاله ای از کارل رو در مورد اینکه آیا اساسن می توان به نظرسنجی ها بیش از حد اعتماد کرد؛ این مقاله قبل از مناظره اول اوباما ورامنی منتشر شده است).

جو بایدن قبل از مناظره، ای میلی را برای طرفداران کمپین اوباما فرستاده و گفته بود که به آنها و باراک اوباما قول می دهد تا در مناظره واقعیت ها را بگوید و از اندیشه های دموکرات ها دفاع کند (تلاش کمپین اوباما برای برگشت به انتخابات در مناظره بایدن و رایان، مقاله ای از واشنگتن پست).  بایدن این کار را کرد و در ایجاد شور و هیجان و انگیزه برای کمپین دموکرات ها به خصوص بعد از عملکرد ضعیف اوباما در مناظره اول موفق بود، اما عکس العمل هایی که در طول مناظره نشان داد (خندیدن های ممتد به رایان، پریدن وسط صحبت های او …) تاثیر او را در مناظره کاهش داد. مقاله سی ان ان را بخوانید که می گوید مناظره این دو مانند جدال پدر و پسر بود (اینجا و این یکی هم در مقایسه عملکرد بایدن با ال گور در مناظره سال 2000 با بوش) + سه تا اکانت تویتر که با توجه به خنده های جو بایدن بعد از مناظره درست شده: + و + و +). به همه اینها هم اضافه کنید انتقادهای تند رسانه های محافظه کار به خصوص Fox News که مجریان آن عملن دیشب بایدن را به بی ادبی متهم کردند و حتی گفتند که تا حالا چنین بی تربیتی را در تاریخ مناظره های ریاست جمهوری به یاد ندارند: + و +). این دو تا مقاله پولتیکو هم خالی از لطف نیستند: + و +

جو بایدن در عین حال گفته بود که نمی داند پل رایان در مناظره چگونه عمل می کند، مثل رامنی در مناظره با اوباما که عمدن برخی دیدگاه هایش را که در جامعه آمریکایی محبوب نیستند پنهان می کند یا اینکه واقعن برای یک مناظره واقعی می آید. پل رایان البته برای مناظره آمده بود اما خب نکات نادرستی را هم در مورد طرح بیمه های درمانی و مالیات ها بیان کرد که مشروح آن را از اینجا می توانید بخوانید (این مناظره ای بود که هفته قبل اوباما و رامنی نتوانستند داشته باشد، اینجا) و البته این هم مقاله ای که می گوید این مناظره یکی از بهترین مناظره های سیاسی سالیان اخیر بود (برخلاف مناظره اوباما و رامنی) و ضمن ارائه دیدگاه کاملی از تفاوت های دو کمپین انتخاباتی، برای مخاطبان فرصت خوب انتخاب فراهم می آورد (ممنون از امید بابت معرفی این مقاله). جز قسمت آخر این مقاله که می گوید مخاطبان می توانند بر اساس این مناظره انتخاب کنند، بقیه ادعاهای آن هم به نظرم درست است. در مورد عدم انتخاب بر اساس این مناظره هم در پاراگراف های قبل توضیح دادم.

جو بایدن در این مناظره برخلاف اوباما، بارها کمپین رامنی را به دلیل سیاست های اقتصادی و کامنت 47 درصدی رامنی ( 47% به من به هیچ وجه رای نمی دهند، چون مالیات نمی دهند یا دوست ندارند بدهند و …) مورد انتقاد و حمله مستقیم قرار داد و به نظرم هم  پاسخ های پل رایان از موضع دفاعی و ضعف بود. در مورد سیاست خارجی که مورد علاقه ایرانی ها هم هست، مسئله ایران مهمترین مسئله سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا در این مناظره بود. بحث تحریم ها – و همکاری با آنچه که جامعه بین المللی خوانده می شود علیه ایران – را هر دو کاندیدا تاکید داشتند، اما رایان می گفت که باید زودتر ایران تحریم می شد. در عین حال در یک جای مناظره، جو بایدن «زهر جنگ» را ریخت و به صورت مستقیم رایان را مورد سئوال قرار داد که آیا به دنبال جنگ دیگری – جنگ با ایران – است و البته پاسخ رایان اگرچه منفی بود اما در پاسخ به انتقاد از سیاست های اوباما در قبال ایران راه حل دیگری را هم بیان نکرد. مسئله سیاست خارجی و بحث جنگ یا عدم جنگ با ایران به این دلیل مهم است که هر گونه صحبت در مورد هر گونه جنگی، دو کمپین – به خصوص کمپین رامنی – را به موضع دفاعی می کشاند (این مقاله امید معماریان را در انتقاد از سیاست های رامنی در مورد ایران و دفاع از سیاست های اوباما بخوانید و این یکی هم انتقاد سناتور رند پال از سیاست های رامنی در خصوص خاورمیانه). در مورد سئوال مستقیم بایدن از رایان در مورد اینکه او آیا به دنبال جنگ است تا آنجایی که من می دانم مطابق سند محرمانه کمیسیون برگزاری مناظره، کاندیداها حق سئوال از همدیگر را ندارند. این سند برای اولین در سال 1998 تدوین شد و 12 صفحه محرمانه بود که توسط یک گروه غیر حزبی افشا گردید، در سال 2004 این سند محرمانه 32 صفحه بود که بخش هایی از آن منتشر شد، اطلاعی در مورد این سند در سال 2012 ندارم، اما مهمترین هدف این سند غیر از تعیین چارچوب های مناظره، تلاش برای تاثیرگذاری کاندیدایی غیر از دو کاندیدای دموکرات و جمهوری خواه بر انتخابات است.

بعد از این مناظره، حالا همه چشم ها به نتایج جدید نظرسنجی ها و آرای الکترال ایالت ها دوخته شده است. نظرسنجی گالوپ قبل از این مناظره از برتری 49 به 47 رامنی در میان کسانی که با احتمال بالا رای می دهند حکایت داشت (اینجا) و این هم یک نظرسنجی دیگر که به نظرم البته کمی نتایج آن غیر واقعی است و البته رامنی برتری چشمگیری بر اوباما دارد. و البته هر دو کاندیدا هم در بدست آوردن رای Swing State ها (ایالت های که گاهی اوقات به دموکرت ها و گاهی اوقات به جمهوری خواهان رای می دهند) تلاش می کنند. یکی از این ایالت ها اوهایو است که تا قبل از مناظره اول اوباما به دلیل حمایت از طرح نجات کارخانه های خودروسازی دیترویت با 7 و 8 % جلوتر از رامنی بود (جو بایدن در مناظره چند بار بر طرح نجات صنایع خودروسازی و جلوگیری از بیکاری کارگران در صورت ورشکستگی آنها که مورد حمایت رامنی بود تاکید کرد) . بعد از مناظره اول تفاوت رامنی واوباما در اوهایو به 3% رسید. اهمیت اوهایو در این است که هیچ کاندیدایی از حزب جمهوری خواه، رئیس جمهور نشده است مگر آنکه اوهایو را برده باشد. در عین حال اوهایو مهمترین دلیل پیروزی جرج بوش در انتخابات نزدیک سال 2004 و رقابت وی با جان کری از حزب دموکرات بود. در آن انتخابات جرج بوش تنها با تقریبن 100 هزار رای بیشتر از کری در میان حدود 6 میلیون رای، ریاست جمهوری را بدست آورد. به همین دلیل هم هر دو کاندیدا وقت زیادی را برای تبلیغ در این ایالت صرف می کنند (رامنی در اوهایو).

این گزارش در ندای سبز آزادی هم منتشر شده است.

watchusplaygames.com

مناظره چهارشنبه، رامنی را به یک قدمی اوباما رساند

اولین نظرسنجی گالوپ بعد از مناظره چهاشنبه شب گذشته رامنی و اوباما (3 اکتبر 2012)، همانطور که پیش بینی هم می شد، از نزدیک تر شدن رقابت کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا خبر می دهد. بعد از تقریبن یک ماه که اوباما، میت رامنی را در نظرسنجی های ملی و آرای الکترال با اختلاف نسبتن خوبی پشت سر گذاشته بود، مناظره چهارشنبه شب و موفقیت رامنی در آن باعث شده است که اختلاف 5 درصدی رامنی و اوباما پیش از نظرسنجی به 0 کاهش پیدا کند و الان هر دو تا کاندیدا در میان رای دهندگان ثبت نام کرده آرای مساوی 47 به 47 را دارا شوند. این رقم پیش از مناظره 50 به 45 به نفع اوباما بود (گزارش کامل نظرسنجی گالوپ). مطابق این نظرسنجی 2/3 آمریکایی ها، مناظره اوباما و رامنی را در چهارشنبه شب دیدند و 72% معتقدند که در این مناظره، رامنی بهتر از اوباما بوده است.  پیش از مناظره البته 57% آمریکایی ها پیش بینی کرده بود که اوباما در مناظره موفق تر می شود (+). این رقم برای دموکرات ها 91 به 5 به نقع اوباما بود. درحالیکه بعد از مناظره فقط 39% دموکرات ها اعتقاد داشتند که اوباما بهتر عمل کرده است و 49% رامنی را بهتر دیده بودند (نظرسنجی CNN از رای دهندگان ثبت نام کرده ای که مناظره را دیده اند در فاصله یک ساعت پس از برگزاری مناظره نشان می داد 67% رامنی و 25% اوباما را در این مناظره موفق تر یافته اند؛ + گزارش پیشینی ام در مورد مناظره). این هم درحالی است که اوباما در سال 2008، هر سه مناظره خود در مقابل جان مک کین را برده بود (اینجا + گزارش نظرسنجی ها پس از اولین مناظره کاندیداهای ریاست جمهوری از سال 1960 تا امروز: اینجا). طرح روی جلد مجله مهم New Yorker و مناظره رامنی با یک صندلی خالی که احتمالن صندلی اوباماست؛ و البته یادآور صحنه انتقاد کلینت استیود از اوباما در سخنرانی اش در کنوانسیون جمهوری خواهان است که در آن، یک صندلی خالی را به عنوان اوباما مورد خطاب قرار داد تا از رئیس جمهور آمریکا انتقاد کند (نوشته پیشینی ام در همین مورد).

یک نظرسنجی هم امروز پولتیکو منتشر کرد که به صورت مشترک توسط پولتیکو و دانشگاه جرج واشنگتن انجام شده است و در آن اوباما با 49% از رامنی با 48% پیش است (اینجا). با اینحال خبر خوب این نظرسنجی برای کمپین رامنی این است که 86% طرفداران رامنی گفته که با احتمال خیلی بالا در انتخابات رای خواهند داد. این رقم برای طرفداران اوباما 13% کمتر و به میزان 73% است. در میان کسانی هم که به صورت کلی گفته اند به احتمال بسیار زیاد در انتخابات رای خواهند داد رامنی با 52% از اوباما با 46% پیش افتاده است (کسانی که با احتمال بسیار بالا رای می دهند، شاخص خیلی مهمی در تحلیل آرای انتخاباتی است، به خصوص با توجه به اینکه به احتمالی خیلی بالا، مشارکت آمریکایی های آفریقایی تبار، لاتین تبارها و جوانان بین 18 تا 29 سال به میزان سال 2008 نخواهد بود. به عنوان مثال در شیکاگو، سفیدپوستان حامی رامنی با 82% مشارکت، نرخ مشارکت بالاتری از آمریکایی های آفریقای تباربا 71% مشارکت و لاتین تبارها با 70% مشارکت را دارا هستند). این هم گزارش یک نظرسنجی، یک روز بعد از مناظره که در آن، رامنی با 47% از اوباما با 46% پیش یود. قبل از مناظره این رقم 49 به 45 به نقع اوباما بود. در آخرین نقشه انتخاباتی پولتیکو، اوباما در اوهایو 3% جلوتر است. در فلوریدا هر دو کاندیدا 47% آرا را دارند و در ویرجینیا هم اوباما تنها با0.3% از رامنی پیش است (آخرین نقشه انتخاباتی پولتیکو بر اساس آرای الکترال).

کمپین اوباما بعد از مناظره روز یکشنبه، تمام تلاش خودش را برای ارائه چهره ای دورو از رامنی به کار برده است. اوباما در میان 12000 نفر از طرفدارانش در دنور – شهر محل برگزاری مناظره در ایالت کلورادو که یکی از ایالت های سرنوشت ساز است – گفت که آن رامنی را که در شب قبل در مناظره با وی رو به رو شد نمی شناسد، چون برخلاف تبلیغات انتخاباتی پیش از مناظره که از کاهش 5 تریلیون دلار مالیات به نفع ثروتمندان صحبت می کرد، این امر را در مناظره تکذیب نمود (اینجا). دیوید پلاف رئیس کمپین انتخاباتی اوباما در سال 2008 و مشاور ارشد او در انتخابات امسال هم گفت که ما انتظار یک میت رامنی «تهاجمی» را داشتیم؛ اما انتظار نداشتیم که او در مناظره، «صداقت» نداشته باشد (اینجا). کمپین اوباما در عین حال در طول این 5 روز پس از برگزاری مناظره، گزارشات مختلفی در تحلیل مناظره منتشر کرد که در آنها ادعاهای رامنی را به چالش کشید. ادعاهایی که اوباما در شب مناظره – به هر دلیل – نتوانسته بود پاسخ مناسبی به آنها بدهد. یکی از این موارد خصوصی سازی Social Security  همان طرح بیمه های اجتماعی است که رامنی متهم شده است همانند دوران بوش به دنبال خصوصی سازی آن و سپردن اختیار به شرکت های خصوصی است (اینجا). ویدئویی از رامنی در مورد کامنت 47%ی و ضد و نقیض گویی های او (پست پیشینی ام در مورد کامنت 47%ی رامنی) و پاسخ کمپین اوباما در مورد طرح خدمات درمانی رامنی (اینجا) و ویدئوهایی در مورد طرح کاهش مالیات ثروتمندان توسط او (اینجا). کمپین اوباما فردای بعد از مناظره این ویدئوی جالب را هم در انتقاد از گفته های رامنی در مناظره منتشر کرد که در جمله پایانی اش می گوید وقتی نمی توانیم به رامنی در مناظره اعتماد کنیم، چگونه می توانیم به او در کاخ سفید اعتماد داشته باشیم. اوباما البته خوش شانس هم بود که بعد از این مناظره وحشتناک، گزارش نرخ بیکاری که در اکثر ماه های گذشته تقریبن چندان به نفع او نبود، به زیر 8% رسید (7.8) که نسبت به ماه قبل هم 0.3% پایین آمده است.

در عین حال دیروز، جیم مسینا، رئیس کمپین انتخاباتی اوباما از 181 میلیون دلار کمک های مردمی برای کمپین اوباما در ماه سپتامبر خبر داد. کمپین اوباما هفته گذشته رکورد 10 میلیون کمک کننده مردمی را شکسته بود. در ماه سپتامبر تقریبن 1.8 میلیون آمریکایی به طور متوسط 53$ به کمپین اوباما کمک کردند و همچنین 98% کمک کنندگان مالی کمپین اوباما هم کسانی بودند که زیر 250 $ به کمپین او پرداخته اند ( در میان کسانی هم که به گروه های حامی باراک اوباما کمک کرده اند، جرج سوروس 1 میلیون دلار  به Priorities USA Action، از جمله Super PAC های حامی باراک اوباما پرداخت کرده است: اینجا).

گزارشی هنوز البته از کمک هایی که کمپین رامنی در ماه سپتامبر بدست آورده منتشر نشده است، اما ماشین تبلیغاتی رامنی 23 میلیون دلار برای تبلیغات منفی علیه اوباما در طول این هفته تدارک دیده است که قسمت اعظم آن توسط American Crossroads، که توسط کارل رو، معروف ترین استراتژیست جمهوری خواهان بنیان گذاری شده است، منتشر می شود). Citizen United گروهی غیر دولتی که با طرح ادعایی علیه قوانین مالی پیشین کمپین های انتخاباتی، در نهایت راه را برای امکان هزینه های بیشمار در انتخابات ریاست جمهوری فراهم کرد هم ویدئویی 1 ساعته ای را برای پخش در هفته های آخر رقابت های ریاست جمهوری علیه اوباما تهیه کرده است (اینجا). در مورد Citizen United و طرح Super PAC ها در آینده به صورت جداگانه خواهم نوشت.

با نزدیک شدن به زمان تنها مناظره بین معاونان کاندیدهای ریاست جمهوری آمریکا، کمپین رامنی، انتقاد مستقیم خودش را در سیاست خارجی شدیدتر از قبل متوجه اوباما کرده است. دیروز رامنی در ویرجینا، اوباما را به دلیل ضعف سیاست خارجی مورد انتقاد قرار داد و گفت که با او آمریکا امن تر نیست (اینجا). این البته پاسخی به صحبت های دو دقیقه پایانی مناظره اوباما و رامنی هم بود که در آن اوباما مهمترین مسئولیت رئیس جمهوری آمریکا را ایجاد کشوری امن برای شهروندان اعلام نمود. در عین حال اهمیت دیگر تاکید بر مسائل خارجی، نزدیک شدن به مناظره جو بایدن و پل رایان است که برخلاف مناظره های کاندیداهای ریاست جمهوری که تنها در موضوعات تعریف شده است (مناظره اول اقتصاد، مناظره دوم فرهنگ و اجتماع و مناظره سوم، سیاست خارجی)، مناظره معاونان کاندیداهای ریاست جمهوری همه حوزه ها را در بر می گیرد. اگرچه سیاست خارجی اولویت مردم برای انتخابات امسال نیست (تنها 5% اولویت رای دادن خود را سیاست خارجی نامیده اند و در این میان محبوبیت اوباما هم از رامنی بالاتر است)، اما کمپین رامنی در تلاش برای ضعیف نشان دادن سیاست خارجی اوباما از کشته شدن سفیر آمریکا در کنسول گری این کشور در بن غازی استفاده می کند تا او را به عنوان یک رئیس جمهور ضعیف نشان دهد (پاسخ کمپین اوباما). ضعف اوباما در مناظره چهارشنبه هم به کمک کمپین رامنی آمده است (نوشته پیشینی ام در مورد سیاست خارجی و نقش آن در انتخابات ریاست جمهوری بر اساس نظرسنجی ها).

این پست وبلاگی در ندای سبز آزادی منتشر شده است.

http://www.newyorker.com/online/blogs/culture/2012/10/cover-story-the-first-presidential-debate.html

شب خیلی خوب رامنی؛ اوباما کافئین بخور

خب، مثل اینکه پیش بینی پل رایان در مورد پیروزی رامنی بر باراک اوباما در اولین و مهمترین مناظره انتخاباتی امسال اشتباه نبوده است (اینجا). نظرسنجی CNN تقریبن یک ساعت بعد از برگزاری مناظره، رامنی را در میان رای دهندگانی که برای حضور در انتخابات ثبت نام کرده اند و این مناظره را هم دیده اند با 67% از اوباما با 25% جلوتر نشان می دهد (لینک گزارش کامل + لینک تصویری بخشی از آن). یک اختلاف وحشتناک برای کمپین اوباما در اولین مناظره انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 که با موضوع اقتصاد، مهمترین مناظره هم هست و به قول  Keating Holland مدیر نظرسنجی های CNN، از سال 1984 که برای اولین بار چنین سئوالاتی بعد از مناظره ها پرسیده شده است سابقه ندارد که کاندیدایی در یک مناظره بالای 60% مقبولیت را بدست آورده باشد. رامنی در عین حال در تمام شاخص های دیگر اندازه گیری شده از قبیل اقتصاد (55 به 44)، خدمات درمانی (52 به 47)، مالیات (53 به 44)، کسری بودجه دولتی (57 به 41) و همچنین طریقه اداره دولت (54 به 44) از اوباما پیش افتاد. رامنی در نظرسنجی گالوپ که در مورد اداره بهتر اقتصاد کشور در روز مناظره منتشر شد هم با 49% نسبت به 44% از اوباما پیش بود (اینجا).

این مناظره و البته گزارش نرخ بیکاری که فردا (جمعه) منتشر می شود، می تواند مهمترین نقش را در نتایج نظرسنجی های بعد از روز جمعه برای تحلیل رقابت های ریاست جمهوری داشته باشد. نرخ بیکاری در ماه آگوست با 2% کاهش به 8.1% رسید و بر اساس پیش بینی گالوپ، این رقم برای ماه سپتامبر بازهم 2% کاهش خواهد داشت و به 7.9% می رسد که البته هنوز نسبت به رقمی حول و حوش 5% که در انتخابات ریاست جمهوری های گذشته به عنوان مثال انتخاب مجدد بوش پسر و کلینتون وجود داشت خیلی زیاد است (اینجا). در عین حال شاخص مهم دیگری که همراه با نرخ بیکاری منتشر می شود، مقدار خالص شغل های ایجاد شده (یعنی تعداد افرادی که شغل به دست آورده اند منهای تعداد افرادی که شغل خود را از دست داده اند) است که در ماه آگوست با 125 هزار شغل، چندان امیدوار کننده نبود.

بعد از مناظره دیشب، جان مک کین هم که در سال 2008 خودش به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری با اوباما مناظره کرده بود در مصاحبه با فاکس نیوز گفت که این مناظره با سال 2008 فرق داشت. موضوع سال 2008، امید و تغییر (Hope and Change) بود. امسال اما موضوع اصلی انتخاب (Choice) است و میت رامنی خودش را به خوبی به عنوان یک انتخاب در این مناظره معرفی کرد (اینجا). کارل رو، برجسته ترین استراتژیست جمهوری خواهان هم در فاکس نیوز گفت که دلیل برتری رامنی این بود که او به خوبی مشخص کرد که به عنوان یک رئیس جمهور چه می خواهد بکند. برخلاف اوباما که صحبت هایش دفاعی و پاسخ به سئوالات تهاجمی رامنی بود (+). به تعبیر آقای رو، مناظره های اینچنینی می توانند یک کاندیدا را 1 تا 2 درصد در نظرسنجی ها بالاتر ببرند. (تحلیل دیوید الکساندر، مشاور ارشد کمپین اوباما افزایش محبوبیت رامنی بین 1 تا 3 درصد است). کارل رو در عین حال این مناظره را با تنها مناظره رونالد ریگان و جیمی کارتر در سال 1980 مقایسه کرد که در آن مناظره، ریگان توانست خودش را به عنوان کاندیدایی با توانایی بهتر و اطمینان بیشتر به آمریکایی ها معرفی کند. کاری که میت رامنی دیشب انجام داد. کارل رو همچنین با یادآوری مناظره های فوق العاده باراک اوباما در سال 2008 که خودش را به عنوان کاندیدایی برای همه آمریکا (نه فقط دموکرات ها) معرفی می کرد گفت که در این مناظره، رامنی همین نقش را خوب ایفا کرد وقتی که به دوران فرمانداری اش در ماساچوست اشاره نمود که با قانون گذاران دموکرات برای اداره بهتر این ایالت هر دوشنبه جلسه داشت (بهترین گفتارهای میت رامنی).

یکی از مهمترین بخش های مناظره دیشب، حمله رامنی و دفاع اوباما بود. به طوریکه رامنی با مواضع تهاجمی اش روی نقاظ ضعف اوباما، او را در موضع دفاعی قرار داد و این البته توصیه نیوت گینگریچ، کاندیدای رقیب میت رامنی در مرحله مقدماتی رقابت های جمهوری خواهان هم بود که به مهارت در مناظره مشهور است. او به رامنی پیشنهاد کرده بود که خیلی آرام اما تهاجمی نقاط ضعف اوباما را برجسته کند. کاری که دیشب به خوبی از عهده رامنی بر می آمد (+). بیشتر از 4 بار رامنی تاکید کرد که آمریکا الان 23 میلیون بیکار دارد و وظیفه او به عنوان یک رئیس جمهور، ایجاد شغل برای آمریکایی هاست. در مقابل این جملات مکرر و تهاجمی رامنی، اوباما هرگر پاسخی نداشت. در عوض اوباما بر اساس استراتژی کمپین خود که تاکید بر طبقه متوسط و اختلافات این طبقه با رامنی است، سعی داشت خودش را نامزد طبقه متوسط معرفی کند. اما در این هم نوایی ناکام بود. چون اگرچه اوباما خودش را نامزد طبقه متوسط می نامید اما برای مهمترین مشکل طبقه متوسط (بیکاری) پاسخی نداشت. (مقاله ای از CNN، درس هایی که از مناظره دیشب می آموزیم: شامل فرصت های از دست رفته توسط اوباما از قبیل عدم تاکید بر کامنت 47% رامنی و ضعف های شخصی مالیاتی وی،  مهارت های بدنی رامنی که مستقیم به اوباما نگاه می کرد و حرفش را می زد، برخلاف اوباما که در بسیاری اوقات سرش پایین بود و خسته به نظر می رسید، تلاش رامنی برای اینکه خودش را به زبانی رسا و قابل فهم و بر اساس آنچه که هست معرفی کند و …) + اگر هم دوست دارید با نقشه انتخاباتی CNN بازی کنید و سناریوهای مختلف را خودتان پس از برگزاری این مناظره در مورد نامزد پیروز بسازید این لینک فوق العاده را از دست ندهید.

قبل از برگزاری مناظره، پستی منتشر کردم و نوشتم بر اساس نظرسنجی های فعلی و با توجه به اینکه اوباما از رامنی به مراتب جلوتر است (تقریبن در تمام ایالت های سرنوشت ساز اوباما قبل از برگزاری مناظره از اوباما جلوتر بود)، این مناظره به خصوص با محوریت اقتصادی آن که تقریبن مهمترین نقطه ضعف اوباما در انتخابات امسال است، برای رامنی در حکم مرگ و زندگی است و اگر می خواهد رقابت ها را از پیش بازنده نباشد، چهارشنبه شب باید ببرد (اینجا). حالا رامنی مناظره را برده است تا روبرت مردوک، رئیس News Corporation که البته دیدگاه های نزدیک به راست دارد اما به صورت رسمی از رامنی حمایت نکرده است، در توییتر خود، این مناظره را برای رامنی نقطه برگشت بخواند (اینجا). فاکس نیوز هم از اینکه لیبرال ها (یعنی به نوعی همان دموکرات ها) از نمایش چهارشنبه شب رئیس جمهوری آمریکا نگران شده اند خبر می دهد (اینجا) + (گزارش نیویورک تایمز). هرچند دیوید الکساندر، مشاور ارشد اوباما، میت رامنی را متهم کرد که در مناظره صادق نبوده است (+). اما راستی آزمایی های ادعاهای طرفین نشان می دهد که هر دو کاندیدا، در صحبت های درست و غلط داشته اند (اینجا). این راستی آزمایی ها از آن جهت اهمیت دارند که یک کاندیدا نمی تواند ادعایی را صرفن در مناظره مطرح کند و در صورت نادرستی، انتظار پاسخ هم نداشته باشد (مقایسه کنید با ادعاهای احمدی نژاد در مناظره با میرحسین موسوی و اینکه هیچ یک از افرادی که مورد اتهام قرار گرفته بودند اجازه دفاع از خودشان را نیافتند). کمپین اوباما پس از برگزاری مناظره این ویدئو را در صفحه اینترنتی که به منظور بررسی مناظره ایجاده شده است (+)، منتشر کرد که در مورد ادعاهای نادرست میت رامنی است. کمپین اوباما قصد دارد این تصور را ایجاد کند که پیروزی رامنی در مناظره دیشب به دلیل این بوده است که رامنی دروغ می گفت (اینجا و اینجا). رامنی هم در اولین ویدئوی پس از مناظره چهارشنبه شب در این ویدئو توضیح می دهد که چگونه قصد دارد 12 میلیون شغل ایجاد کند.

دیوید پلاف رئیس کمپین انتخاباتی اوباما در سال 2008 کتابی در مورد آن انتخابات منتشر کرده است به نام The Audacity to Win، در این کتاب که شرح تلاش موفقیت انگیز اوباما و کمپین او برای پیروزی بر هیلاری کلینتون و سپس جان مک کین است، دیوید پلاف، بارها از یک نگرانی خود پرده بر می دارد و آن هم پیش بینی اوباما در مناظره هاست. دیوید پلاف حتمن دیشب هم نگران رئیس جمهوری آمریکا بود که در مناظره دیشب نه در ژست و شکل و شمایل رفتاری و نه در پاسخ به سئوالات میت رامنی و نه در توانایی حمله به نقاط ضعف میت رامنی، در هیچ کدام موفق نبود. برخلاف میت رامنی که در تمام طول مناظره با اوباما، سعی داشت در چشم های اوباما نگاه کند و حرفهایش را مستقیمن به او بزند، اوباما در بسیاری اوقات سر به پایین و گاهی اوقات هم با لبخندهای عصبی خود، معلوم کرد که برای مناظره آماده نیست. این را البته Jen Psaki، که با عنوان Traveling Press Secretary با اوباما کار می کند اینگونه توضیح داد که برخلاف میت رامنی، باراک اوباما فرصت آماده شدن برای این مناظره را نداشت، چون شما به عنوان یک رئیس جمهور وقتی خیلی زیادی ندارید. امری که با انتقاد ال گور، کاندیدای دموکرات ها در رقابت های ریاست جمهوری سال 2000 رو به رو شده است که می گوید نمی فهمد وقتی اوباما قرار است ساعت 9 شب با میت رامنی مناظره کند، چرا هواپیمای او ساعت 2 بعد از ظهر و تنها ساعاتی قبل از برگزاری این رقابت مهم به فرودگاه دنور می رسد (اینجا). و البته یک توصیه برای او در مناظره بعدی: قبل از برگزاری مناظره حتمن کافئین بخور (این مقاله می گوید).

http://www.politico.com/gallery/2012/10/scenes-from-the-denver-debate/000463-006349.html

رامنی رودروی اوباما، زنگ اولین مناظره در شب چهارشنبه به صدا در می آید

در حالی که تنها یک روز به برگزاری اولین مناظره میان میت رامنی و باراک اوباما در شهر دنور ایالت کلورادو (دانشگاه دنور) باقی مانده است، آخرین نظرسنجی گالوپ و روزنامه USA Today از برتری اوباما در همراهی با دیدگاه های افراد کم درآمد و طبقه متوسط خبر می دهد. 53% اعتقاد دارند انتخاب دوباره اوباما به ریاست جمهوری به نفع طبقه متوسط خواهد بود که این میزان برای میت رامنی 43% است. در عین حال این عدد برای افراد کم درآمد 66% به 30% به نفع اوباما، برای زنان 57% به 35% به نفع اوباما، برای جوانان 54% به 41% به نفع اوباما و برای اقلیت ها 67% به 25% به نفع اوباماست. در عین حال تنها 20% اعتقاد دارند که پیروزی اوباما منافع طبقات بادرآمد بالا را تامین می کند؛ درحالی که 67% پیروزی رامنی را به نفع پردرآمدها می دانند. برای مردان این رقم 35% برای اوباما و 51% برای رامنی است و 67% هم اعتقاد دارند که پیروزی رامنی برای کسانی که سرمایه گذاری می کنند مفید است. این عدد برای اوباما تنها 26% است (برنامه کامل مناظره های کاندیداها و معاونان آنها).

نتایج این نظرسنجی با توجه به جمعیت رای دهندگان آمریکایی که در آن اقلیت ها در برخی از ایالت های سرنوشت ساز نظیر فلوریدا اهمیت زیادی دارند و همچنین برتری عددی طبقات متوسط و درآمد پایین بر طبقات پردرآمد، کمپین اوباما را در شرایط بسیار بهتری از کمپین رامنی قرار می دهد. در عین حال رابطه فعالان وال استریت به عنوان نماد سرمایه داری آمریکایی که در انتخابات امسال بیشتر از رامنی حمایت می کردند با کمپین اوباما نسبت به ماه های قبل بسیار بهتر شده است. آنها پذیرفته اند که به احتمال بسیار باید 4 سال آینده را نیز با باراک اوباما سر کنند و شاید هم به همین دلیل در کنفرانس سالیانه «بنیاد بیل کلینتون» به سفتی و سختی گذشته اوباما را مورد انتقاد قرار ندادند (اینجا را بخوانید). بیل کلینتون البته خیلی سعی کرد که رابطه وال استریت را با باراک اوباما بهبود ببخشد (نوشته پیشینی ام در همین مورد).

به تمام این دلایل است که اولین مناظره میت رامنی و اوباما در شب چهارشنبه – فردا- برای رامنی به نوعی در حکم مرگ و زندگی است. میت رامنی اگر در این مناظره نتواند پیروز شود و یا لااقل با اوباما برابری کند، شانس برتری را در رقابت نهایی در 6 نوامبر تا حد بسیار زیادی از دست خواهد داد. نظرسنجی های بعد از برگزاری کنوانسیون دموکرات ها و جمهوری خواهان و همچنین انتقاد 47% ی میت رامنی (+) در Swing State ها (ایالت هایی که گاهی به دموکرات ها و گاهی به جمهوری خواهان رای می دهند)، همه نشان از برتری اوباما بر رامنی دارند. در تمام این 9 ایالت، اوباما از رامنی جلوتر است (نتایج آخرین نظرسنجی ها در 9 ایالت سرنوشت ساز). این هم گزارشی از نتایج نظرسنجی در ایالت اوهایو که از برتری 8 درصدی اوباما می گوید (52 به 44). اهمیت اوهایو به این دلیل است که هیچ کاندیدای از حزب جمهوری خواه، رئیس جمهور نشده است، مگر آنها اوهایو را برده باشد. به همین دلیل هم هفته گذشته هم اوباما و هم رامنی، به اوهایو برای تبلیغات انتخاباتی سفر کردند (+). یک گزارش دیگر از احتمال انتخاب دوباره اوباما به عنوان رئیس جمهور آمریکا که می گوید رای های الکترال او می تواند حتی بالای 350 رای باشد (هر کاندیدا برای انتخاب شدن به 270 رای الکترال نیاز دارد) و البته انتقاد جمهوری خواهان که می گویند این نظرسنجی ها بیش از حد به نفع اوباما هستند.

یکی از مهمترین شاخص های انتخاباتی در آمریکا، مقبولیت شغلی رئیس جمهور است؛ به طوریکه هیچ رئیس جمهوری با محبوبیت شغلی کمتر از 50% نتوانسته است در انتخابات مجدد، پیروز شود. مقبولیت شغلی اوباما در ماه آگوست 2012، زیر 50% و در زمان هایی تا 43% هم پایین آمده بود. جمهوری خواهان هم از همین محبوبیت کمتر از 50%ی او برای اثبات احتمال عدم انتخاب دوباره باراک اوباما خیلی استفاده می کردند. این رقم در ماه سپتامبر مطابق نظرسنجی گالوپ در دوره هایی به 46، 47 و 49% رسید و الان با 51% بالاتر از رقم متوسط 50% است که البته پیام مثبتی برای کمپین اوباما دارد (روند مقبولیت شغلی اوباما در ماه آگوست و سپتامبر). این هم آخرین نظرسنجی دانشگاه جرج واشنگتن و پولتیکو که از برتری اوباما بر رامنی در انتخابات امسال می گوید (50 به 47).

در میان جمهوری خواهان، دیدگاه های متفاوتی در مورد مناظره روز چهارشنبه وجود دارد. نیوت گینگریچ، کاندیدای رقیب میت رامنی در رقابت های مقدماتی جمهوری خواهان می گوید که میت رامنی رقابت ها را در ایالت های سرنوشت ساز خواهد باخت، چون پیام تبلیغاتی مشخصی ندارد (اینجا). به غیر از گینگریچ، افراد دیگری هم درون جمهوری خواهان هستند که از پاسخ های مبهم و غیرمستقیم میت رامنی به مسائل انتخاباتی شکایت دارند (+) و این یکی (حتی فاکس نیوز هم از کمپین مبهم رامنی خسته شده است). اگرچه در این میان پل رایان، معاون انتخابی میت رامنی برای رقابت های ریاست جمهوری، پیش بینی کرده است که رامنی در مناظره های انتخاباتی بر اوباما پیروز خواهد شد (اینجا).

کمپین رامنی برای مواجه با اوباما در اولین مناظره در روز چهارشنبه، جنگ تبلیغاتی خودش را از یکی، دو هفته پیش آغاز کرده بود. میت رامنی در برنامه «صبح به خیر آمریکا» در 14 سپتامبر (حدودن 2 هفته پیش) در پاسخ به این سئوال که چه چیزی از اوباما به عنوان یک مناظره گر آموخته است، گفت: «من فکر می کنم او می خواهد ادعاهای زیادی را مطرح کند که هیچ کدام صحیح نیستند». کارل رو، معروف ترین استراتژیست جمهوری خواهان بر اساس همین صحبت های رامنی، در مقاله ای در وال استریت ژورنال، باراک اوباما را متهم کرده است که بزرگ ترین رقب او، حقیقت است (اینجا). جمهوری خواهان البته تمایل دارند پیشروی اوباما در نظرسنجی ها را با پیش بودن جیمی کارتر در نظرسنجی های سال 1980 بر رونالد ریگان مقایسه کنند که در نهایت البته به پیروزی کارتر منجر نشد. این گزارش را از نظرسنجی های انتخاباتی نیویورک تایمز و CBS News در سال 1980 و نظرسنجی های واشنگتن پست در سال 1984  بخوانید. تلویحن می گوید که این نظرسنجی ها دستکاری شده به نفع دموکرات ها بود، در حالی که در هر دوی این انتخابات، حزب جمهوری خواه به رهبری رونالد ریگان، در انتخابات پیروز شد. این مقاله را هم بخوانید که می گوید به چه دلیل نه باراک اوباما، جیمی کارتر است و نه میت رامنی، رونالد ریگان. به همین دلیل هم مقایسه انتخابات 2012 با انتخابات 1980 از اساس باطل است.

 این مقاله فوق العاده را هم در مورد نقش شبکه های اجتماعی در بازاریابی برای انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا بخوانید. فیس بوک با برنامه Submit Questions خود پنلی را برای سئوال و جواب در مورد انتخابات، نقش شبکه های اجتماعی در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و مشاهده مستقیم مناظره رو چهارشنبه تدارک دیده است که از ساعت 5 روز برگزاری مناظره (به وقت شرق آمریکا) آغاز می شود (اینجا). Microsoft Xbox Live Election هم امکان مشاهده مستقیم این مناظره را برای مشترکان خودش فراهم کرده است. سخنگوی Xbox گفته که 40% از مشترکان بالای 18 سال آنها که برای انتخابات ثبت نام کرده اند هنوز تصمیم نگرفته اند که به کدام یک از دو کاندیدای جمهوری خواه یا دموکرات رای بدهند. Xbox چیزی در حدود 40 میلیون مشترک در کل دنیا دارد، هرچند تعداد مشترکان آن در آمریکا اعلام نشده است.

از جمله مهمترین بخش های یک کمپین تبلیغاتی تحقیقات مفصل کمپین ها در مورد رقبا و تهیه کتابچه ای به نام «کتابچه رقبا» است. در برنامه آموزشی کمپین های انتخاباتی هم، دوره ای به نام «تحقیق در مورد رقبا» (opposition Research) وجود دارد (اینجا را بخوانید + نوشته پیشینی ام در مورد شکل بندی تحلیل رقبا که بر اساس تئوری فشار از پایین، چانه زنی در بالای سعید حجاریان و همچنین مدل 5 نیروی رقابتی پورتر در استراتژی های بازاریابی نوشته ام). هفته گذشته ویدئویی از مادر میت رامنی پخش شد که در این ویدئو او، از کمک 100 هزار دلاری دولتی به خانواده های پناهنده هایی که اموال خود را از دست داده اند در سال 1912 می گوید. جرج رامنی، پدر میت رامنی به عنوان یکی از پناهنده فراری از مکزیک از این کمک های دولتی استفاده کرده بود. این ویدئو، بخشی از تبلیغات انتخاباتی پدر میت رامنی برای رقابت های فرمانداری میشیگان است که گزارش آن را هم بوستون گلوپ منتشر کرد. اهمیت این ویدئو در این است که رامنی از جمله مخالفان کمک مالی به پناهندگان و همچنین اقلیت هاست. پیش از این گفتاری هم از پدر میت رامنی منتشر شده که گفته بود کاندیدایی که از انتشار گزارش مالیاتی اش، خودداری می کند حتمن چیزی برای پنهان کردن دارد (+). میت رامنی، گزارش مالیاتی سال 2011 خود را پس از فشارهای فراوان، هفته گذشته منتشر کرد، اما برخلاف اوباما از انتشار گزارش 10 ساله مالیاتی اش خوددداری نمود.

انتخابات 2012 آمریکا در عین حال، با برگزاری انتخابات سنا و مجلس نمایندگان هم همراه است. از جمله مهمترین انتخابات سنای امسال، انتخاب بین اسکات براون جمهوری خواه و الیزابت وارن دموکرات در ایالت ماساچوست است. ماساچوست یکی از لیبرال ترین ایالت های آمریکاست که البته آقای رامنی 4 سال از 2000 تا 2004 فرماندار آن بوده است. اهمیت انتخابات سنای ماساچوست این است که یکی از دو کرسی این ایالت در سنا تا سال 2009 در اختیار تد کندی یکی از محبوب ترین کاندیداهای دموکرات بود. بعد از مرگ تد کندی در سال 2009 (تد کندی یکی از حامیان باراک اوباما در رقابت علیه هیلاری کلینتون در رقابت های مقدماتی دموکرات ها در سال 2008 بود)، اسکات بروان توانست در انتخابات میان دوره ای با حمایت تی پارتی ( نوشته پیشینی ام در مورد تی پارتی) بر الیزابت وارن دموکرات در این ایالت لیبرال پیروز شود. در نظرسنجی های سال 2012 اما، خانم وارن از آقای براون در ماساچوست پیش است. کمپین اسکات بروان ویدئوئی (+ گزارش کامل و جواب خانم وارن) را منتشر کرده که از مطالعه روی فرم های درخواست کار الیزابت وارن بدست آمده است. در برخی از این فرم ها، خانم وارن خود را به عنوان Native American معرفی کرده تا از امکانات پیشرفت سریع تر شغلی استفاده کند، درحالیکه مدرکی برای آن نشان نداده است. این هم البته یکی دیگر از نتایج تحقیقات در مورد رقباست که با تبلیغات منفی همراه است (نوشته های پیشینی ام در مورد تبلیغات منفی انتخاباتی + و + و + و +). دوشنبه شب  American Crossroads یکی از Super PAC های حامی میت رامنی (Super PAC ها به معنی گروه های سیاسی هستند که می توانند تحت قوانین خاصی از کاندیداهای انتخاباتی در آمریکا حمایت و به نفع آنها تبلیغ کنند) که توسط کارل رو، معروف ترین استراتژیست جمهوری خواهان بنیانگذاری شده است تبلیغی را منتشر کرد که در آن از اوباما در مواجه با حمله تروریستی به کنسول گری آمریکا در بنغازی انتقاد شده بود. یک روز پس از این حمله، اوباما برای تبلیغات انتخاباتی به لاس وگاس رفت، درحالیکه بیل کلینتون در حادثه ای مشابه، آن را با شلیک موشک جواب داد و جرج بوش پسر هم فعالیت های خودش را متوقف کرد (نوشته پیشینی ام در همین مورد). حمله مستقیم این تبلیغ منفی به سیاست های ضعیف خارجی اوباما (به تعبیر این تبلیغ) است. هرچند آخرین نتایج نظرسنجی گالوپ می گوید که اعتماد آمریکایی ها به دولت در مسائل بین المللی 66% است که از زمان جنگ عراق در سال 2002، بیشترین رقم ممکن است (اینجا). کمپین اوباما هم البته از تبلیغات منفی در انتخابات ریاست جمهوری امسال بسیار استفاده کرده است، هرچند به نظر من کمپین اوباما در جهت گیری های تبلیغاتی خودش باهوش تر است. به عنوان مثال می توانم به انتشار ای میلی توسط توسط کمپین اوباما در شب گذشته (دوشنبه شب) اشاره کنم که در آستانه مناظره روز چهارشنبه، نکاتی را مطرح کرده بود. از جمله انتشار این ویدئو در مورد تاثیر سیاست های اقتصادی میت رامنی بر طبقه متوسط + 10 نکته از سیاست های اقتصادی رامنی در زمان مدیریت وی بر شرکت Bain Capital  (اینجا) از جمله اینکه او تولید شغل نکرده و به انتقال شغل از آمریکا به آسیای جنوب شرقی و چین کمک کرده است. + 10 نکته در مورد دوران فرمانداری رامنی بر ایالت ماساچوست (اینجا) از جمله اینکه در زمان او تولید شغل در ماساچوست در میان 50 ایالت، رتبه 47 را داشت، مالیات و سایر تعرفه ها را در این ایالت افزایش داد، فرمانداری را با کسری بودجه ترک کرد و سیاست های او به انتقال شغل از این ایالت منجر گردید. در این گزارش همچنین، تحلیل ساده ای از سیاست های مالیاتی رامنی به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری و نقش این سیاست ها در افزایش مالیات طبقه متوسط ارائه (اینجا) و این وب سایت هم معرفی شده است تا آخرین اطلاعات به روز در مورد مناظره و ادعاهای طرفین در آن مورد بحث و تحلیل قرار گیرد. اگر هم دوست داشته باشید مناظره را با دیگر طرفداران اوباما مشاهده کنید می توانید از طریق این لینک، نزدیک ترین محل گردهمایی طرفداران اوباما را به محل کار یا زندگی خود پیدا کنید و به آنها بپیوندید.

پیش از این در مورد نقش کمپین های انتخاباتی در کشاندن مردم به پای صندوق های رای از طریق تبلیغات در به در (Get Out the Vote) در اینجا نوشته بودم. جمهوری خواهان با استفاده از این نوع تبلیغات قصد دارند تا زمان انتخابات در 6 نوامبر به در خانه 10 میلیون آمریکایی بروند و آنها را به مشارکت در انتخابات و رای دادن به رامنی تشویق کنند. حالا از آخرین گزارش کمپین اوباما در مورد تشویق طرفدارانشان برای حمایت از اوباما می گویم که از طریق کمک های مالی انجام می شود. جیم مسینا، رئیس کمپین اوباما در روز یکشنبه از کمک مالی 9,725,074 نفر به کمپین اوباما خبر داده و گفته بود که این رقم تا روز یکشنبه به 10 میلیون نفر خواهد رسید (اینجا). بخش عظیمی از این کمک های مالی از طریق ای میل های مستقیم باراک اوباما، میشل اوباما و بیل کلینتون انجام گرفت که طرفداران دموکرات ها را تشویق می کردند حتی در حد 5 دلار به کمپین اوباما کمک کنند. هفته گذشته من ای میلی دریافت کردم که ضمن تشویق من به کمک مالی به اوباما از 1049 نفر با اسم «آرش» خبر می داد که برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کرده اند (در آمریکا پیش از رای دادن به یک کاندیدا در روز انتخابات، شما باید قبل از آن ثبت نام کرده باشید). کمک مالی افراد به یک کمپین، نشانه ای از زنده بودن هر کمپین انتخاباتی در آمریکاست و برتری عددی میزان افرادی که به هر کمیپن کمک می کنند یکی از نشانه های احتمال پیروزی یک کمپین انتخاباتی است.

لینک انتشار مقاله در ندای سبز آزادی

communities.washingtontimes.com

چین و بازهم چین

چین و شرایط کاری با دومین اقتصاد بزرگ دنیا یکی از مهمترین مسائل انتخابات امسال ریاست جمهوری در آمریکاست. کمپین اوباما در استراتژی های تبلیغاتی خود سعی کرد سابقه فعالیت های میت رامنی در شرکت هایی مانند Bain Capital را که از انتقال شغل به آسیای جنوب شرقی (به خصوص کشور چین که در آنها نیروی کار ارزان است) دفاع می کنند به عنوان انگاره ای (Image) از عدم تعهد رامنی به ایجاد شغل در آمریکا معرفی کند (اینجا). مطابق منطق سرمایه، شرکت های بزرگ و چند ملیتی از نیروی کار ارزان در آسیای جنوب شرقی به عنوان یک فرصت برای کاهش هزینه تمام شده محصول، سود بیشتر و توان رقابت پذیری افزون تر استفاده می کنند ( کتاب فوق العاده توماس فریدمن با عنوان the world is flat توضیح کاملی در مورد چگونگی کاهش هزینه نیروی کار برای شرکت های چند ملیتی ارائه می دهد. در این کتاب فریدمن می گوید که دنیا برخلاف نظر کریستف کلمب دایره ای نیست، بلکه در نگاه استعاره ای او، دنیا Flat است و دلایل خود برای این Flat بودن دنیا را هم شرح می دهد). کمپین اوباما در عین حال، سعی دارد اوباما را به عنوان رئیس جمهوری معرفی کند که برخلاف منطق سرمایه داران بزرگ (از قبیل رامنی و حامیان مالی او) در پی ایجاد شغل درون آمریکا و جلوگیری از انتقال شغل به کشورهای جنوب شرقی آسیاست. یکی از مهمترین مثال های کمپین اوباما، طرح نجات صنایع خودروسازی دیترویت یعنی GM و Chrysler است (+) که با کمک های دولتی موفق شدند از خطر ورشکستگی نجات پیدا کنند (نوشته پیشینی ام با عنوان آمریکا چگونه از دهه 50 و 60 میلادی درس می گیرد با اشاره ای به رقابت آن روزها با ژاپن).

حالا کمپین اوباما در راستای استراتژی کلی خودش این ویدئو را در انتقاد از چین منتشر کرده است که در واقع پاسخی به رامنی در مورد این اتهام است که رئیس جمهور برای حمایت از طبقه کارگر آمریکایی به اندازه کافی انگیزه ندارد. مقاله نیویورک تایمز را هم در همین مورد بخوانید و و این هم انتقاد شدید اوباما از چین در ایالت اوهایو که چینی ها را متهم می کند یارانه های غیرقانونی برای قطعات خودروسازی پرداخت می کنند که خلاف قوانین تجارت جهانی است و فرصت رقابت برابر را به نفع چینی ها تغییر می دهد. اهمیت انتخاب ایالت اوهایو برای انتقاد از چین به این دلیل است که اوهایو یکی از مهمترین Swing State ها (ایالت هایی که گاهی به دموکرات ها و گاهی به جمهوری خواهان رای می دهند) است و 12.4% افراد شاغل در این ایالت مستقیمن با صنایع خودروسازی در ارتباط هستند. مطابق آخرین نظرسنجی ها هم، اوباما در اوهایو با 10 امتیاز از رامنی جلو است (+). هیچ رئیس جمهور حزب جمهوری خواه نتوانسته است رقابت های نهایی را ببرد مگر آنکه در ایالت اوهایو برنده شده باشد.

این ویدئو را هم ببینید. در این ویدئو یک دختر با ظاهری آسیایی (جنوب شرقی و احتمالن چینی) از Debbie Stabenow سناتور میشیگان تشکر می کند که از برنامه هایی حمایت کرده است که منجر به واردات محصول از کشور ما (چین) و تقویت اقتصاد آن شده است و توصیه می کند که به همین راه ادامه دهد. این ویدئو بخشی از رقابت های انتخاباتی سنا در ایالت میشیگان است که توسط کمپین رقیب  Debbie Stabenow یعنی آقای Pete Hoekstra تهیه شده است (توضیحات Pete Hoekstra کاندیدای سناتوری جمهوری خواهان از میشیگان در مصاحبه با فاکس نیوز)

سیاست خارجی اوباما، نقطه قوت یا پاشنه آشیل

انتقادهای تند جمهوری خواهان نسبت به سیاست خارجی مسالمت جویانه باراک اوباما قبل از حوادث اخیر در خاورمیانه و حمله به سفارت های آمریکا و چندین کشور غربی  به بهانه فیلم ضد اسلامی Innocence of Muslims وارد فاز تازه ای شده است. این جدیدترین ویئوی American Crossroads را ببینید که با نشان دادن تصاویری از آتش زدن پرچم آمریکا در ایران و همچنین محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری آمریکا را به دلیل عدم پذیرش ملاقات با بنیامین نتنیاهو مورد انتقاد قرار می دهد و در عین حال می گوید که اوباما از سویی نصف جلسه های خود با سرویس های اطلاعاتی را کنسل می کند و از سوی دیگر بیش تر از 100 بار به زمین گلف برای تفریح می رود. یا اینکه در روزی که دیپلمات های آمریکایی کشته می شوند، اوباما ترجیح می دهد وقت خود را معطوف به رقابت های انتخاباتی نماید.

سیاست خارجی یکی از نقاط قوت اوباما در طول دوران ریاست جمهوری اش بوده است که البته بخشی از آن مرهون مخالفت وی با سیاست های جنگ طلبانه بوش پسر (+ نقشی منفی نئومحافظه کاران) و بخشی دیگر هم مدیون کشتن بن لادن است. در ماه آگوست مقبولیت سیاست خارجی اوباما 54% بود. اما مطابق آخرین نظرسنجی Wall Street Journal / NBC News مقبولیت سیاست خارجی اوباما با 5% کاهش به 49% رسیده است که این رقم برای اولین بار پس از مرگ بن لادن در آوریل 2011 کمتر از 50 % می باشد. این نظرسنجی که دوره زمانی آن از 12 تا 16 سپتامبر (زمان شروع نظرسنجی یک روز پس از مرگ سفیر آمریکا در لیبی است)، گزارشی در مورد مقبولیت رامنی در سیاست خارجی نمی دهد اما در پاسخ به این سئوال که از میان رامنی و اوباما کدام یک فرمانده بهتری برای نیروهای نظامی آمریکا هستند اوباما با 45% از رامنی با 38% جلوتر است (اینجا). این مقاله را در مورد موضوعات مورد مقایسه دو کاندیدا در سیاست خارجی را بخوانید. موضوع اول، ایران و برنامه هسته ای کشورمان است.

سیاست خارجی پیش از این در زمان رقابت های ریاست جمهوری سال 1980 بین جیمی کارتر و رونالد ریگان خیلی مهم شده بود. در آن رقابت ها بحران گروگان گیری آمریکاییان در ایران به عنوان نمادی از ضعف دولت کارتر تلقی می شد و کمپین رامنی هم از همین موضوع استفاده می کند تا دولت اوباما را مورد انتقاد قرار دهد. انتقادی که پس از حمله به سفارت های آمریکا در مصر و لیبی، برای رامنی یک فرصت تبلیغاتی ایجاد کرده است.

پس از بیانیه ای که سفارت آمریکا در قاهره در مورد حمله به سفارت آمریکا منتشر کرد، میت رامنی در فلوریدا، دولت اوباما را مورد انتقاد قرار داد که چرا قبل از محکومیت این حمله، از انتشار این فیلم اظهار تاسف کرده است. به عقیده او قبل از هرچیز آمریکا می بایست عمل حمله کنندگان به سفارت در لیبی و مصر را محکوم می کرد و در عین حال این پیام را هم می رساند که آزادی مذهبی در آمریکا پذیرفته شده است و مخالفت با آن مخالفت با ارزش های اخلاقی در آمریکاست (+). انتقاد رامنی از اوباما البته مورد استقبال جمهوری خواهان قرار نگرفت. به غیر از سارا پالین و Reince Priebus، رئیس کمیته ملی حزب جمهوری خواه، افرادی مانند جان بونر، رئیس مجلس نمایندگان، اریک کانتور، رئیس فراکسیون اکثریت جمهوری خواه در مجلس نمایندگان و سناتور مشهور ایلالت فلوریدا – مارک روبینیو – هر سه در بیانیه های خود در این مورد، ترجیح دادند که انتقادی را متوجه دولت اوباما نکنند. حتی پل رایان، معاون رامنی هم سعی کرد در انتقاد از اوباما به تندی رامنی نباشد (+). پاسخ کمپین اوباما هم به رامنی این بود که حوادث منجر به قتل سفیر آمریکا در لیبی، جای سیاسی بازی نیست (اینجا). پاسخ مستقیم اوباما را هم اینجا بخوانید. می گوید که رامنی اول شلیک می کند، بعد به عواقب آن می اندیشد؛ در حالیکه یک رئیس جمهور مسئولیت های بیشتر و مهمتری دارد و نمی تواند بدون توجه به عواقب تصمیم گیری کند. انتقاد پگی نونان، ستون نویس وال استریت جورنال را هم بخوانید که با انتقاد از رامنی می گوید او بعد از این حادثه، هیچ نکته مثبتی را منتقل نکرده است (اینجا).

این مصاحبه CNN را ببینید که پیتر کینگ نماینده جمهوری خواه مجلس نمایندگان از نیویورک، سخنرانی اوباما را در سال 2009 در مصر مورد انتقاد قرار می دهد و می گوید که او یک «تور معذرت خواهی» از مسلمانان راه انداخته بود و در جواب این سئوال «سولودد ابرایان» که در کجای سخنرانی او در قاهره، اوباما معذرت خواهی کرده پاسخ قانع کننده نمی دهد. او در عین حال در پاسخ به این نکته که واقعیت ها (Facts) آنچه را که تو می گویی تایید نمی کنند هم می گوید که این موضوع برایش اهمیت ندارد. مصاحبه جان مک کین، کاندیدای جمهوری خواهان در سال 2008 با شان هنیتی، گزارشگر شدید تندروی فاکس نیوز را هم ببینید که دیدگاه های او و فاکس نیوز را در مورد مصر و لیبی مورد انتقاد شدید قرار می دهد. شان هنیتی دولت اوباما را متهم می کند که باید حوادث حمله به سفارت در مصر و لیبی را پیش بینی می کرد و می دانست که اخوان المسلمین یک گروه تندروی اسلامی هستند. پاسخ مک کین هم این است که فاکس نیوز اشتباه می کند. اخوان المسلمین در یک انتخابات دموکراتیک پیروز شده است و به قرارادهای بین المللی مصر هم پای بند است.

«مادر جونز» رامنی را لو داد: 47 درصد هیچ، 5 تا 10 درصد را بچسب

کار من این نیست که به آنها توجه کنم؛ من هیچ وقت نمی توانم (یا نمی خواهم ) آنها را متقاعد کنم I will never convince them. این جمله کلیدی میت رامنی در سه ویدئوی کوتاهی است که توسط Mother Jones ( یک سازمان خبری مستقل در آمریکا که اسمش را از یک فعال آمریکایی – ایرلندی در مسائل اجتماعی، حقوق کودکان و … به نام Marry Harris Jones گرفته است) در روز دوشنبه منتشر شد و کل انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را تحت تاثیر قرار داد. داستان در مورد یکی از جلسات میت رامنی با کمک کنندگان مالی خود در ماه May در ایالت فلوریداست که میت رامنی در میان صحبت هایش از 47 درصد آمریکایی ها می گوید که به او در هیچ شرایطی رای نخواهند داد. آنها مالیات نمی پردازند و به سیستم کمک های مالی دولتی عادت کرده اند؛ به همین دلیل هم قربانیانی هستند که به باراک اوباما رای خواهند داد.

کمپین اوباما امروز یک ویدئو منتشر کرد که در آن واکنش افراد مختلف، در مورد صحبت های رامنی هنگامی که  می گوید توجهی به این 47% ندارد، نشان داده شده است (اینجا). و این البته همان انگاره (Image) ی است که کمپین اوباما در طول مدت رقابت های انتخاباتی از میت رامنی ساخته است: جمهوری خواهی پولداری که به طبقه متوسط اهمیتی نمی دهد ( و مطابق این فیلم کسی است که برای آنهایی که به او رای نمی دهند ارزشی قائل نیست). در مقابل او هم البته رئیس جمهوری قرار دارد که نه فقط برای 47%، بلکه برای کل آمریکایی ها تلاش می کند (پاسخ کاخ سفید). این پست وبلاگی را هم بخوانید که به صورت دقیق این 47% ی را که مالیات پرداخت نمی کنند لیست کرده است (سربازان در جنگ، آتش نشان ها با 45 هزار دلار درآمد سالیانه که همسرشان با دو فرزند در خانه هستند و …). این هم نقشه آمریکا که رامنی سعی دارد با قیچی آن را ببرد (منتشر شده در فیس بوک اوباما) + ویدئوی از یکی از همان 47 درصدی ها که به رامنی می گوید: «تو اشتباه می کنی».

میت رامنی البته دوشنبه شب در پاسخ به این ویدئو، معذرت خواهی نکرد اما تلویحن پذیرفت که در انتخاب کلمات اشتباه کرده است (+). او در عین حال از Mother Jones خواست تا کل ویدئو را منتشر کند تا معلوم شود این صحبت ها در پاسخ به چه سئوالی بوده است (اینجا). در پاسخ به این درخواست رامنی هم Mother Jones  ویدئوی کامل 49 دقیقه ای را در روز سه شنبه منتشر کرد (توضیحات CBS News). میت رامنی  سه شنبه شب هم در مصاحبه با فاکس نیوز گفت که تمام تلاش او برای متقاعد کردن افراد مستقلی است که هنوز بین او و اوباما انتخاب نکرده اند و در عین حال صحبت هایش نادیده گرفتن 47 % از آمریکایی ها نیست. او تلاش می کند تا با ایجاد شغل و درآمد، کاری کند که حتی آنهاییکه به دلایل مختلف – از جمله کمبود درآمد – از پرداخت مالیات معاف هستند، بتوانند مالیات بپردازند (والبته درآمد بیشتری هم بدست بیاورند). رامنی با تاکید بر این نکته (درآمد بیشتر، مالیات بیشتر)، از تفاوت دیدگاه خود با اوباما گفت و اینکه برای متقاعد کردن رای دهندگان مستقلی که هنوز تصمیم نگرفته اند و بین 5 تا 10 درصد هستند، تلاش می کند. به اعتقاد رامنی، او برای تولید شغل تلاش می کند، در حالی که اوباما می خواهد ثروت را تقسیم کند. رامنی چندین بار تکرار هم کرد که پیام وی در جلسه با حامیان مالی اش چیزی جدای از پیام کلی کمپینش نیست (گزارش کامل پولتیکو).

با اینحال درون جمهوری خواهان در خصوص صحبت های رامنی دیدگاه های متفاوتی وجود دارد. اکثرن البته این سخنان او را اشتباه می دانند اما برخی می گویند که اشتباهی کوچک اما قابل جبران است (اینجا و این هم انتقاد لیندا مک کاهن، کاندیدای جمهوری خواه مجلس سنا از کنتیکت و این هم نظری از پگی نونان، ستون نویس وال استریت جورنال). پولتیکو هم مقاله ای منتشر کرده از گاف های رامنی و مشکلاتی که برای او در این دوره رقابت های ریاست جمهوری پیش آمد. از طوفان در فلوریدا که یک روز کنوانسیون جمهوری خواهان را به عقب انداخت و حتی اخبار مرتبط با آنها را تحت تاثیر قرار داد تا صحبت هایی که رامنی در انتقاد از آمادگی انگلستان برای برگزاری رقابت های المپیک 2012 مطرح کرده بود و صحبت های طولانی و خارج از قاعده کلینت استیوود در کنوانسیون جمهوری خواهان (نوشته پیشینی ام در همین مورد)  و یک مورد دیگر، شکاف درون کمپین وی که در اثر انتقادات به مشاور و استراتژیست ارشد او استوارت استیونس (+) مطرح شده است. (استوارت استیونس کیست؟) و در عین حال این سئوال را هم می پرسد که مشکلات چرا فقط گریبان رامنی را می گیرد و اوباما از این گاف های وحشتناک ندارد؟ این مقاله را هم بخوانید در مورد اینکه اساسن آیا کار Mother Jones قانونی هست یا نه.

مقاله آخر هم دیدگاه  های مشاور ارشد اوباما در کمپین اوست (اینجا) که در پاسخ به این سئوال که آیا رامنی انتخابات را باخته است می گوید فقط تنها در یک صورت است که می تواند مطمئن باشد که رامنی شکست خوره است. آن هم هنگامی است که کارل رو (معروف ترین استراتژیست جمهوری خواهان) صبح از خواب بیدار شود و مطمئن گردد که دیگر راهی برای پیروزی رامنی باقی نمانده است. در آن صورت او پول های کمپین خود را در انتخابات کنگره خرج خواهد کرد که حداقل مجلس نمایندگان در اختیار جمهوری خواهان باقی بماند و بتوانند به اکثریت سنا هم دست پیدا کنند. هرچند آقای رو اهمیت کنگره را دست کم نمی گیرد.این مقاله را بخوانید در مورد اهمیت کنگره برای تبلیغات انتخاباتی American Crossroads و Crossroads GPS که بنیان گذار هر دو همین آقای رو است.

جمهوری خواهان نگران، اوباما رو به جلو

نظرسنجی های بعد از برگزاری کنوانسیون جمهوری خواهان و دموکرات ها نشان می دهد که در حالی که محبوبیت رامنی یک درصد کاهش داشته است (اینجا)، اوباما وضعیت بهتری دارد و در نظرسنجی ها 3% بر محبوبیت او افزوده شده است (اینجا و اینجا). در میان محبوبیت کاندیداها پس از برگزاری کنوانسیون های حزبی، از سال 1964 تاکنون، تنها جان کری با 1% منفی روبه رو بوده است که او هم رقابت ریاست جمهوری را در سال 2004 به جرج بوش باخت (+). در سایر موارد کاندیداها تنها در یک مورد محبوبیت بدون تغییر باقی ماند  (McGovern  سال 1972 در رقابت با نیکسون) و در بقیه موارد هر کاندیدا پس از برگزاری کنوانسیون های حزبی حداقل 2% رشد داشته است. در میان جمهوری خواهان مک کین در سال 2008 با 6% رشد و جرج بوش در سال 2004 و 2000 با 2% و 8% رشد پس از برگزاری کنوانسیون جمهوری خواهان مواجه شدند. بیشترین رقم البته برای کلینتون است که پس از برگزاری کنوانسیون حزبی دموکرات ها در سال 1992، با رشد محبوبیت 16% مواجه شد. میزان افزایش محبوبیت رامنی  پس از انتخاب پل رایان به معاونت ریاست جمهوری هم مطابق نظرسنجی گالوپ تنها 1% بود (اینجا + تحلیل هافینگتون پست).

در عین حال آخرین نظرسنجی New York Times & CBS News (هر دو به دموکرات ها تمایل دارند) نشان می دهد که اوباما برای اولین بار در طی چهار ماه اخیر در مورد وضعیت اقتصادی و بیکاری از رامنی جلو افتاده است (47 به 46). در میان سایر شاخص های مهم بررسی شده از قبیل سیاست خارجی، بیمه های همگانی، قوانین مالیاتی و کسری دولت فدرال، تنها در مورد آخر یعنی کسری دولت فدرال، میت رامنی از اوباما جلو است و در سایر شاخص ها، رای دهندگان، اوباما را بر رامنی ترجیح می دهند. در برابر این سئوال که کدام یک از کاندیداها به طبقه متوسط آمریکایی کمک می کنند نیز اوباما با 54% از رامنی با 40% پیش است (اینجا). میزان آمریکایی هایی هم که اعتقاد دارند کشور در مسیر درستی حرکت می کند با رقم 30%، بیشترین رقم از سال 2009 تا امروز است (اینجا). و این هم نظرسنجی گالوپ در ماه آگوست که نشان می دهد بسیاری از شاخص های اصلی از زمان ریاست جمهوری اوباما تاکنون بهتر شده است؛ هرچند رضایت شغلی یا همان Job Approval اوباما از 64% به 45% رسیده است. این رقم بعد از برگزاری کنوانسیون دموکرات ها در هفته پیش به 50% رسید. مطابق نظرسنجی CNN همپنین 54% معتقدند که اوباما در سه مناظره دو کاندیدا، از رامنی بهتر عمل خواهد کرد. این رقم برای رامنی 34% است (اینجا). آخرین نقشه انتخاباتی در سایت کارل رو که جمهوری خواه است (مطابق تحلیل آقای رو 122 آرای الکترال در 9 ایالت نتیجه انتخابات را تعیین می کند، هرچند فعلن اوباما 225 به 191 جلو است).

در عین حال روز به روز هم بر انتقاد جمهوری خواهان از رامنی اضافه می شود و او را متهم می کنند که برنامه های وی به پیروزی جمهوری خواهان منجر نخواهد شد (اینجا). این مقاله پولتیکو را هم بخوانید؛ از ناامیدی جمهوری خواهان برای پیروزی رامنی بر اوباما در انتخابات نوامبر می گوید و اینکه رامنی چه باید بکند. مصاحبه فاکس نیوز با Lanhee Chen که Policy Director کمپین رامنی است را هم ببینید (اینجا). فاکس نیوز البته اصلی ترین رسانه جمهوری خواهان است (نیوت گینگریچ، فاکس نیوز را در اینجا متهم کرده بود که در رقابت های مقدماتی جمهوری خواهان از رامنی حمایت می کند)، اما در این مصاحبه آقای Chen وقتی مورد این سئوال قرار می گیرد که در دولت رامنی، قوانین مالیاتی و معافیت های آن چه مواردی را شامل می شوند و نقش آن در زندگی روزمره آمریکاییان چیست، ایشان پاسخ روشنی نمی دهد و این حتی صدای اعتراض فاکس نیوز را هم درآورده است. این را مقایسه کنید با نامه ای که هفته پیش کمپین اوباما در مورد دلیل حمایت Sheldon Adelson – سوپر پولدار آمریکایی و صاحب کازیونوهای متعدد در لاس وگاس و جنوب شرقی آسیا – از میت رامنی منتشر کرد. مطابق بررسی Center for American Progress Action Fund، دلیل حمایت 100 میلیون دلاری آقای ادلسون از رامنی این است که در صورت پیروزی رامنی او می تواند تا 2 میلیارد دلار کمتر مالیات پرداخت کند. (این ویدئو در مورد ابهام در سیاست های مالیاتی رامنی را هم که توسط کمپین اوباما منتشر شده است ببینید + تحلیل پولتیکو) و این مقاله در مورد 5 سئوال مالیاتی از رامنی. و این یکی از نیویورک تایمز: رامنی کیست؟

این تحلیل مبتنی بر نظرسنجی CNN را هم ببینید که شانس موفقیت رامنی را نسبت به اوباما به مراتب کمتر می داند.

جمهوری خواهان همچنین با مشکل محبوبیت کنگره (سنا و مجلس نمایندگان) هم رو به رو هستند که مطابق نظرسنجی گالوپ به رقم بی سابقه 13% رسیده است (+). این رقم از سال 1974 تاکنون بی سابقه است. در سال 2010 که جمهوری خواهان اکثریت مجلس نمایندگان را بدست آوردند این رقم برابر با 18% بود و البته از سال 2002 با رضایت 52% رای دهندگان، تاکنون این شاخص که هر دو سال یک بار سنجیده می شود سیر نزولی داشته است.

مدونا و تتوی اوباما

در همان روز پنجشنبه ای که اوباما در شارلوت کارولینای شمالی، کاندیداتوری ریاست جمهوری را از سوی حزب دموکرات می پذیرفت، مدونا خواننده 54 ساله آمریکایی در نیویورک در استادیوم «یانکی» به روی سن رفت و میشل اوباما، همسر رئیس جمهوری آمریکا را تحسین کرد (+).

او در عین حال در حمایت از اوباما، تتوی بالای کمر خود را به مخطبانش نشان داد که روی آن اسم اوباما نوشته شده بود (گزارش و فیلم مراسم را از اینجا، هافینگتن پست، دنبال کنید). مدونا در انتخابات سال 2008 هم از اوباما حمایت کرده بود. او تی شرتی را با طرح باراک اوباما پوشید و گفت که به اوباما رای می دهد (+).

مسئله حمایت ستارگان سینما و موسیقی از روسای جمهوری آمریکا همیشه یک بخش مهم از تبلیغات سیاسی در آمریکا را تشکیل می داده است. همین امسال در ماه May، جرج کلونی، ستاره هالیود، مراسمی را برای جمع آوری پول به نفع اوباما در خانه اش در لس آنجلس برگزار و 15 میلیون دلار برای اوباما پول جمع کرد (اینجا). همینطور هم که در اینجا نوشتم، ستارگان دیگر هالیودی نظیر اوا لانگوریا، کری واشنگتون و اسکارلت یوهانسون هم در کنوانسیون دموکرات ها به نفع اوباما سخنرانی کردند. معروف ترین حامی هالیودی میت رامنی هم، کلینت استیود بود (+). کلینت استیود البته پیش از آغاز جدی رقابت های ریاست جمهوری، یک بار دیگر هم به خاطر یک تبلیغ تجاری – که البته با سوگیری سیاسی همراه بود – روی خط خبرهای سیاسی آمد. او در تبلیغات بین دو نیمه مسابقات فوتبال آمریکایی سال گذشته با تبلیغی به نام Halftime in America از سوی کمپانی های خودروسازی در تلویزیون ظاهر شد و گفت: «الان بین دو نیمه است و هر دو تیم در رختکن به فکر این هستند که نیمه دوم را چگونه با برد به پایان برسانند. الان برای آمریکا هم Half Time است». اشاره ای به انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و انتخاب دوباره اوباما. جالب هم این که اوباما قبل از برگزاری مسابقه در مصاحبه با NBC گفته بود مستحق انتخاب دوباره است و البته اوباما هم با طرح نجات جنرال موتوروز و کرایسلر، سهم بزرگی در زنده نگه داشتن کمپانی های خودروسازی در آمریکا ایفا کرد (نوشته پیشینی ام در همین مورد). اینجا را هم ببینید، صدای تاک هنکس در حمایت از اوباما، با عنوان راهی که رفته ایم. و این هم حمایت بیانسه از اوباما در نیویورک.

ادعای جمهوری خواهان: خدا، تنها دلیل مخالفت با اوباما

این ویدئوی تبلیغاتی که توسط American Crossroads (از Super PAC های حامی جمهور خواهان) منتشر شذه است  را نگاه کنید. در این ویدئو شعار انتخاباتی اوباما با عنوان Forward (رو به جلو) مورد انتقاد قرار گرفته و ادعا شده است که آمریکا در دوران اوباما به عقب رفته است. این تبلیغ تلویزیونی با هزینه ای معادل 6.6 میلیون دلار همزمان با برگزاری کنوانسیون دموکرات ها به مدت یک هفته در ایالت های کلورادو، فلوریدا، آیوا، کارولینای شمالی (ایالتی که کنوانسیون دموکرات ها در شهر شارلوت در این ایالت برگزار شد)، نیو همپشایر، نوادا، اوهایو و ویرجینیا  پخش گردید. این ایالت ها روی هم رفته 100 رای الکترال دارند و غیر از نیوهمشایر و نوادا که مجموعن با 10 رای الکترال طبق نظرسنجی ها به عنوان Lean Obama (یعنی متمایل به اوباما اما دارای پتانسیل برای اینکه رای آنها تغییر کند) به حساب می ایند، بقیه ایالت ها به عنوان Toss-Up شناخته می شوند، یعنی تفاوت آرای نامزد دموکرات و جمهوری خواه در آن کمتر از 3 درصد است و به همین دلیل در انتخابات اهمیت زیادی دارند. (نقشه انتخاباتی هافینگتون پست و روند آرای الکترال اوباما و رامنی طی 4 ماه گذشته در  سایت آقای کارل رو).

درباره نقش گروه های سیاسی به نام Super PAC ها در انتخابات 2012 آمریکا اینجا و اینجا و اینجا و اینجا نوشته ام (این ویدئو شومن آمریکایی، کولبرت، را هم ببینید. هم شما را می خنداند و هم می گوید که Super PAC یعنی چه). در این یکی ویدئو، که در مورد کنوانسیون جمهوری خواهان در تمپا است سه تا از بنیانگذاران و کمک کنندگان مالی همین Super PAC ها را می بینید که مورد سئوال مارک برک، خبرنگار Democracy Now در مورد نقش پولی که Super PAC ها در انتخابات ایفا می کنند قرار می گیرد. Karl Rove پاسخ نمی دهد و David Koch هم بعد از یکی دو جمله راهش را کج می کند. Karl Rove موسس American Crossroads است که ویئوی آن را در ابتدای این پست به شما معرفی کردم. David Koch هم به همراه برادر بزرگ ترش Charles مالکان Koch Industries هستند که دومین شرکت بزرگ خصوصی در آمریکا است. آنها در انتخابات امسال از طریق Americans for Prosperity به کمپین میت رامنی کمک می کنند (این مقاله نیویورکر را در مورد برادران Koch بخوانید). در عین حال وقتی مارک برک همین سئوال را از Sheldon Adelson صاحب کازینوهای متعدد در لاس وگاس و آسیای جنوب شرقی می پرسد با پاسخ تند دختر آقای ادلسون مواجه می شود. این هر سه نفر بارها گفته اند که هر کاری می کنند تا اوباما دوباره رئیس جمهور نشود.

این ویدئو را هم در مورد آقای رالف رید Ralph Reed ببینید. رالف رید از جمله جمهوری خواهان مسیحی با باورهای مذهبی است که در کمپین بوش پسر، هم در سال 2000 و هم در سال 2004 فعال بود. او در سال 2006 در  بزرگ ترین پرونده  فساد لابیست ها در آمریکا (و دومین پرونده فساد سیاسی در واشنگتن بعد از واترگیت) معروف به پرونده جک آبراموف متهم شد که از آبراموف به صورت مخفیانه برای لابی گری علیه تصویب قوانین مرتبط با قمار و لاتاری در ایالت آلاباما پول گرفته است. او برای این کار از باورهای مذهبی ضد قمار توسط سازمانی مذهبی که مدیرتش را بر عهده داشت یعنی Christian Coalition استفاده کرد، اما در واقع با این کار، انحصار کازینوها در اختیار قبایل Indian که مطابق قانون فقط آنها مجاز به تاسیس کازینو بودند باقی ماند. Indian ها برای این کار 40 میلیون دلار به آبراموف پول دادند و آقای رید هم بیشتر از 5 میلیون دلار از آبراموف گرفت. این دو در پرونده مشابهی در فلوریدا هم با یکدیگر همکاری کردند (نوشته پیشینی ام در مورد نقش پول و لابی گری در واشنگتن + کتاب So Damn Money که در مورد لابی گری در آمریکاست+ فیلم Casino Jack در مورد همین پرونده). او در سال 2009 یک سازمان غیرانتفاعی تحت عنوان Faith & Freedom Coalition را بنیان گذاری کرد که سازمان او از جمله فعال ترین سازمان ها در جهت رای آوردن جمهوری خواهان در انتخابات فرمانداری ها در ویسکانسین و ویرجینیا در سال 2009 و انتخابات مجلس نمایندگان در سال 2010 بود که از طریق تکنیک های Get Out the Vote جمهوری خواهان را بسیج می کرد ( در اینجا و اینجا در مورد Get Out the Vote نوشته ام).

سخنرانی او را در  دقیقه 6 ویدئوی بالا به نظرم حتمن گوش کنید. جریان صحبت تلفنی اش را با شان هنیتی Sean Hannity گزارشگر معروف و شدیدن جمهوری خواه و مخالف اوباما در فاکس نیوز شرح می دهد که به او می گوید نباید بگذاریم اوباما دوباره رئیس جمهور شود و باید هر کاری که لازم است انجام دهیم. رالف رید هم به او می گوید اگر من بخواهم این کار را بکنم نه به خاطر خودم بلکه فقط به خاطر «خدا» این کار را می کنم. جواب شان هنیتی هم با شوخی البته جالب است: «رالف، این خداست که از طریق این تلفن با تو صحبت می کند». در سخنرانی دیگری در ماه آگوست  همین آقای رالف رید می گوید: «من اعتقاد دارم در نوامبر امسال خداوند به ما هدیه می دهد و ما یک رنسانی در کشور خواهیم داشت». اشاره او به تلاش های بی شمار سازمان غیرانتفاعی اش است که شکست اوباما را در جهت تحکیم مذهب در آمریکا و وعده خدا می داند.

Ralph Reed

پیام کمپین رامنی در سومین شنبه بزرگ؛ مخاطب: 2.5 میلیون خانواده آمریکایی

در سومین Super Saturday (شنبه بزرگ) جمهوری خواهان که برنامه تبلیغات «در به در» یا همان knock the door آنان است، داوطلبان انتخاباتی طرفدار میت رامنی به 2.5 میلیون خانه سر زده و با ساکنان آنها برای رای دادن به کاندیدای خودشان صحبت کرده اند.(+). طرح تبلیغات در به در یا همان Knock the Door یا Get out the Vote در تبلیغات سیاسی در اکثر موارد به 3 طریق انجام می شود. یا طرفداران یک کاندیدا طبق برنامه زمانی مشخصی و بر اساس جداول شهری و حومه ای برنامه ریزی شده به خانه های مشخصی می روند، در خانه را می زنند و با ساکنان آنها در مورد ضرورت رای دادن به کاندیدای خود صحبت می کنند. راه دوم فرستادن نامه به در خانه مردم و سومین این نوع تبلیغات هم از طریق تماس تلفنی است که اگرچه صرفه زمانی و هزینه ای بهتری دارد اما اثرگذاری اش هم کمتر است.

جمهوری خواهان برای انتخابات امسال 282 مرکز ویژه به نام Victory Center به همراه 620 کارمند در ایالت های سرنوشت ساز یا همان Swing State ها (ایالت های که زمانی به جمهوری خواهان و زمانی هم به دموکرات ها رای می دهند) تشکیل داده اند که در برخی از ایالت ها، درون کمپین ایالتی و در برخی هم به صورت جداگانه فعالیت می کند و هدف نهایی این دفاتر، فرستادن پیام کمپین رامنی از طریق داوطلبان به بیشتر از 10 میلیون خانواده آمریکایی است. و تاکنون هم به نسبت سال 2008، 16 برابر بیشتر به در خانه های مردم رفته اند و 8 برابر بیشتر به مخاطبان خود تلفن کرده اند. این رقم ها البته برای 25 ایالت شامل 11 ایالت سرنوشت ساز انتخابات ریاست جمهوری از قبیل لوریدا، اوهایو، ویرجینیا و … و 14 ایالت مهم دیگر که در آنها انتخابات مجلس سنا برگزار می شود نظیر مونتانا و داکوتای شمالی است. اهمیت انتخابات سنا برای جمهوری خواهان در این است که آنها برخلاف مجلس نمایندگان که اکثریت آن را دارند، در مجلس سنا در اقلیت هستند و در هر صورت – چه پیروزی و چه شکست رامنی – بدست آوردن اکثریت در مجلس سنا برای آنها حیاتی است. کمیپن اوباما هم این را می داند و به همین دلیل سناریوهای مختلف پیروزی یا شکست دموکرات ها در انتخابات سنا و نحوه مواجه با آن بعد از انتخابات ریاست جمهوری را – در صورت پیروزی اوباما – بررسی کرده است (اینجا).

مشابه چنین طرحی را سه جوان فرانسوی در کمپین فرانسوا اولاند مورد استفاده قرار دادند که فعالیت های آنان منجر به افزایش نرخ مشارکت تا 4 برابر در مناطقی شد که به صورت سنتی طرفدار سوسیالیست ها بودند اما نرخ مشارکت بالایی نداشتند (اینجا). این سه جوان فرانسوی البته تجربه انتخاباتی خود را در کمپین باراک اوباما در سال 2008 بدست آورده بودند (در اینجا در مورد این تجربه نوشته ام). کمپین جرج بوش پسر هم در سال 2004 با هدایت کارل رو برای اولین بار با تمرکز بر ایالت های سرنوشت ساز، تجربه موفقی را پشت سر گذاشت.

برای کسانی که به تجربه طرح های در به در علاقه مند هستند، کتاب فوق العاده Get Out the Vote از Allen S. Gerber و Donald P. Green که بر اساس تحقیقات آنها در دانشگاه یل نوشته شده است می تواند خیلی مفید باشد. هدف این کتاب بررسی چگونگی افزایش نرخ مشارکت در انتخابات به نفع یک کاندیداست و در سه سطح تبلیغات در به در، تلفن و ارسال نامه، تکنیک های مختلف را شرح می دهد. در عین حال این کتاب به 2 سئوال کلیدی پاسخ می دهد:

1- چه کارهایی باید برای هر منطقه رای انجام دهیم؟

2- بر اساس هزینه ای که می کنیم، چه مقدار رای را هدف گذاری کرده ایم؟

اهمیت مهم تبلیغات در به در، بسیج کسانی است که به صورت سنتی ممکن است به کاندیدای مورد علاقه شما یا حزب تان تمایل داشته باشند اما به هر دلیل رای نمی دهند. یکی از مشکلات جمهوری خواهان در انتخابات امسال، انگاره ای از پیروزی اوباما در میان برخی از آنان است که آنان را نسبت به رای دادن بی رغبت می کند.

پی نوشت: فکر می کنم برای انتخابات ایران، یکی از بهترین و مهمترین ابزارهای تبلیغات سیاسی می تواند همین ایجاد کمپین های در به در باشد. هرچند کار راحتی نیست و اگر درست انجام نشود خودش خسارات بار خواهد بود، اما امکان انجام آن حتمن وجود دارد. ما در ستاد 88 برای انتخابات ریاست جمهوری، چنین طرحی را برای مناطق روستایی  داشتیم. طرحی که در بوروکراسی اداری و فشل ستاد میرحسین متاسفانه ناکام ماند. (در اینجا در مورد طرح در به در مناطق روستایی نوشته ام).

آمازون با کیندل فایر 2 به رقابت با اپل آمد

آمازون نسخه های جدید تبلت  Kindle Fire خودش را در دو فرمت کلی 7 اینچی وایرلس به قیمت 199 دلار و 8.9 اینچی با سرویس دیتا 4G LTE معرفی کرد و البته سهامش هم پس از اعلام این خبر 3.9% رشد کرد (اینجا). اهمیت نسخه های جدید  Kindle Fire در مزیت رقابتی آنها با محصولات Apple به قیمت آن بر می گردد که نسخه 8.9 اینچی 32G  با قیمت 499 $ و 64G با قیمت 599$ عرضه می شود که در مقایسه با IPAD که نسخه 32 اینچی آن 729$ است مزیت رقابتی آمازون را در قیمت نشان می هد (+).

مزیت دیگر Kindle Fire 2 بر IPAD حجم عظیمی از کتاب هایی است که توسط Amazon در فرمت Kindle ارائه می شود و همینطور Instant Video که ویئوهای مختلف (فیلم، سریال و …) را پوشش می دهند که از نمونه های مشابه آن که توسط Apple ارائه می شود یعنی IBook Store و ویدئوهای ITunes به مراتب بیشتر است. ضمن آنکه آمازون این فرصت را هم به شما می دهد تا با خرید Kindle Fire از مزایای خرید و ثبت نام استفاده کنید و فایل های خودتان را هم در سیستم Cloud ویژه آن ذخیره نمایید (مقایسه Kindle Fire 2 و IPAD 3).

APPLE البته برای مقابله با نسخه های 7 اینچی Kindle و تبلت های مشابه مانند Galaxy Tab و البته Nexus که توسط گوگل ارائه می شود امسال قرار است نسخه های 7 اینچی IPAD را روانه بازار کند. نسخه های فعلی IPAD در اندازه 9.7 اینچ ارائه می شوند و APPLE نگران است که با بزرگ بودن IPAD در مقایسه با دیگر تبلت ها بخشی از سهم بازار خود را واگذار کند. هرچند الان قیمت های جدید هم باعث یک رقابت ویژه بین تبلت ها شده است (در اینجا از چرایی ارائه نسخه 7 اینچی IPAD نوشته ام). قیمت Nexus هم 199 دلار است.

هرچند در مورد استراتژی بازاریابی محصولات APPLE یک نکته را نباید فراموش کنیم. APPLE برای محصولات خود (IPAD, IPOD, IPHONE, IBOOK و محصولات جانبی و تکمیلی) به نوعی سازگاری (Consistency) به وجود آورده و از این طریق رابطه خودش را با مشتریانش بر اساس وفاداری (Loyalty) بنا کرده است. شما می توانید تمام محصولات خود را با همدیگر مرتبط کنید و از امکانات استفاده از محصولات مرتبط استفاده نمایید. این کاری است که هنوز هیچ کدام از سایر رقبای APPLE نتوانسته اند به آن دست پیدا کنند؛ هرچند لزومن در جهت رسیدن به آن حرکت خواهند کرد.

زیارت در لاس وگاس

این مقاله روزنامه شرق در مورد چرایی انتخاب پل رایان به معاونت اولی میت رامنی را بخوانید. به دلیل اینکه برای خواندن آن لاین مقاله های شرق باید ثبت نام و بعد از یک ماه پول پرداخت کنید فایل PDF آن را در پایین می گذارم

دانلود مقاله زیارت در لاس وگاس، چرا رامنی پل رایان را به معاونت اولی برگزید

کمپین «اوباما» سه‌شنبه گذشته ‌ای‌میلی را برای فهرست طرفدارانش فرستاد و در آن، از دیدار «پل رایان»، معاون «میت رامنی» برای انتخابات ریاست‌جمهوری با «شلدن ادلسون» غول کازینودار «لاس‌وگاس» خبر داد. نکته جالب در این‌ ای‌میل انتخاب فعل pilgrimage برای این دیدار بود که به معنی سفر برای زیارت یک مکان مقدس و مهم به کار می‌رود:
Paul Ryan is making a pilgrimage to the Sands’ Venetian casino in LasVegas to kiss the ring of Sheldon Adelson
شلدون ادلسون، مهم‌ترین کمک‌کننده مالی جمهوریخواهان است که تا امروز نزدیک به 40‌میلیون دلار برای انتخابات هزینه کرده و گفته که حاضر است تا صد‌میلیون دلار خرج کند تا اوباما بار دیگر رییس‌جمهور آمریکا نشود. البته او به عنوان یک سرمایه‌دار انگیزه کافی برای این حمایت را هم دارد، چون برنامه‌های مالی جمهوریخواهان بر کاهش مالیات اقشار پردرآمد، آسان کردن قوانین کار و همچنین تسهیل فعالیت شرکت‌های بزرگ نفتی است که پروژه‌های پیشنهادی برخی از آنها در کابینه اوباما، تنها به دلیل امکان اثرات محیط‌زیستی اجازه فعال شدن نگرفته‌اند.

از صبح روز شنبه که کمپین رامنی، برای اولین بار توسط اپلیکیشن طراحی‌شده برای موبایل‌های آی‌فن و همچنین اندروید، از انتخاب پل رایان، رییس کمیته بودجه در مجلس نمایندگان آمریکا به عنوان معاون اول میت رامنی خبر داد، مشخص شده بود که جمهوریخواهان در کمپین رامنی قصد دارند تکلیف خود را با تمام فعالیت‌های اوباما که به تعبیر تندروهای آنان، از افکار سوسیالیستی نشأت می‌گیرد، معلوم کنند و پل رایان که مهم‌ترین معروفیت وی در طرح بودجه‌ای با هدف کاهش وام‌های پرداختی به دانشجویان و حذف دو طرح خدمات درمانی و کمک‌های دولتی Social Security و Medicare است، به عنوان نماد این جریان انتخاب شده است.

برای خواندن کامل مقاله از لینک بالا استفاده کنید +  اپلیکیشن Romney-Ryan در اندروید و اپلیکیشن Romney-Ryan در IPAD و IPHONE

salon.com

و اینک، بازهم اوباما

سخنرانی باراک اوباما و پذیرش رسمی کاندیداتوری حزب دموکرات برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 به صورت مستقیم «طبقه متوسط آمریکا» را نشانه رفته بود و این به معنی نزاع دامنه دار جمهوری خواهان و دموکرات ها در برجسته کردن مسائل اقتصادی یا همدلی با طبقه متوسط است. درحالیکه جمهوری خواهان با برجسته مشکلات اقتصادی قصد دارند این مشکلات را به صورت مستقیم متوجه اوباما کنند، دموکرات ها هم تلاش می کنند با پذیرش واقعیت موجود در دغدغه های اقتصادی مردم – به ویژه طبقه متوسط – اوباما را به عنوان فردی از جنس همین طبقه برجسته سازی نمایند که تلاش دارد اقتصاد آمریکا را احیا کند. به همین دلیل هم در پاسخ به ادعای Better Off جمهوری خواهان ( اینجا)، هم اوباما و هم بایدن (سخنرانی بایدن، در دفاع از اوباما به عنوان کسی که 4 سال در کاخ سفید با او کار کرده است و انتقاد از رامنی) تاکید کردند که بلی، آمریکا نسبت به چهار سال قبل بهتر شده است، چون هم اسامه بن لادن کشته شده – نمادی از موفقیت آمریکا در سیاست خارجی و کشتن بزرگ ترین دشمن آمریکا – و هم جنرال موتورز احیا شده است (نمادی از تلاش دموکرات ها برای احیای اقتصادی و نگه داشتن شغل درون کشور) + 7 نکته احساسی در صحبت های جو بایدن

اوباما در سخنرانی پذیرش کاندیداتوری حزب دموکرات در پنجشنبه شب به مخاطبان خود گفت که شما من را انتخاب نکرده اید که به من بگویید چه می خواهید؛ شما من را انتخاب کردید تا به شما حقیقت را بگویم (البته به نظر من این جمله بندی را می توانست بهتر به کار ببرد. مثلن بگوید که شما من را انتخاب نکردید که برای خوشایند امروز شما صحبت کنم، شما من را انتخاب کردید تا حقیقت را بگویم که چگونه باید مسیر پیشرفت را طی کنیم). این هم البته آغازی بود بر پایان مهیج سخنرانی رئیس جمهوری آمریکا که گفت:

» من هیچ وقت نگفتم که این مسیر آسان است و الان هم نمی گویم. بلی مسیر ما سخت و سخت تر است، اما ما را به جای درست می برد. بلی راهی که می رویم طولانی تر است اما ما با هم می رویم. ما با پیروزی هایمان قوی تر می شویم و از شکست های خود درس می گیریم. اما چشمهایمان را مستفیم به سمت هدف نشانه روی می کنیم». (لینک) + (گزارش لحظه به لحظه نیویورک تایمز) + (متن کامل سخنرانی در فاکس نیوز). در تیتر گزارش فاکس، اوباما  Tested Leader معرفی شده است که می گوید «امید همچنان زنده است» و «مشکلات حل می شود». گزارش سخنرانی باراک اوباما توسط فاکس، از گزارشی که در مورد سخنرانی میشل اوباما ارائه شده بود کمتر سوگیری داشت. در انتهای گزارش هم رئوس صحبت دموکرات ها در این کنوانسیون مبتنی بر معرفی موفقیت های سیاسی اوباما در اجرایی کردن بیمه خدمات درمانی، نجات صنایع اتوموبیل سازی، لغو قانون نپرس و نگو – در مورد استخدام همجنس گرایان در ارتش – و کشتن بن لادن عنوان شده است.

این هم پیش بینی پیروزی باراک اوباما در انتخابات امسال توسط یکی از استراتژیست های جمهوری خواهان (لینک)؛ به عقیده او البته سخنرانی چهارشنبه شب بیل کلینتون کار خودش را کرده است. جمهوری خواهان نباید کسی را که به آنها پیشنهاد کرد نقاط اختلاف اوباما را با سیاست های کلینتون در دوران ریاست جمهوری اش برجسته کنند ببخشند. همین هم باعث شد که کلینتون تمام قد هم در تبلیغات تلویزیونی و هم در کنوانسیون از اوباما دفاع کند (نوشته پیشینی ام در این مورد). در عین حال هرچند به نظر می رسد که اوباما پس از برگزاری موفقیت آمیز کنوانسیون دموکرات ها، در نظرسنجی ها به صورت محسوسی پیشرفت خواهد کرد اما باید منتظر گزارش ماه آگوست نرخ بیکاری و ایجاد اشتغال هم باشد که قرار است امروز (یک روز پس از پایان کنوانسیون دموکرات ها) منتشر شود. در آخرین نظرسنجی گالوپ، پذیرش شغلی Job Approval اوباما در دوره زمانی 3 تا 5 سپتامبر با 2% افزایش به 49 % رسیده است (+). پیش بینی نرخ بیکاری هم توسط گالوپ 8.1% است که نسبت به ماه قبل 0.2% کاهش را نشان می دهد (پس نوشت: تایید گزارش گالوپ). میزان توییت های اوباما در دقیقه در هنگام سخنرانی در کنوانسیون حزب دموکرات 52757 توییت بود که این رقم بیش تر 2 برابر توییت های میشل اوباما و بیشتر از 3.5 برابر توییت ها میت رامنی (14289 توییت در دقیقه) بود (لینک).

جان کری، سناتور ایالت ماساچوست و کاندیدای ریاست جمهوری دموکرات ها در سال 2004 سخنران مهم دیگر کنوانسیون دموکرات ها بود که به صورت مستقیم در 5 جمله کلیدی میت رامنی را مورد انتقاد قرار داد. او گفت که الان زمانی نیست که مسئولیت کل قوا را Outsource کنیم (کنایه از انتقال شغل به خارج از آمریکا توسط شرکت های که آقای رامنی در آنها کاری تجاری می کرد). او در پاسخ به پروژه Better Off جمهوری خواهان هم گفت که آنها بهتر است از «بن لادن» بپرسند که امروز برای او بهتر است یا 4 سال پیش. او در عین حال با یادآوری صحبت های مضحک 4 سال پیش سارا پالین که گفته بود روسیه را از خانه اش در آلاسکا می توانست ببیند (لینک + انتقاد سارا پالین)، به میت رامنی گفت که تو فقط روسیه را با دیدن فیلم راکی 4 می توانی ببینی (اشاره به آخرین سری فیلم های راکی که در آن سیلوستر استالونه، بازیگر فیلم راکی با بکسور روس مبارزه می کند و او را شکست می دهد. (لینک).

سخنران مهم دیگر، چارلی کریست، فرماندار پیشین و جمهوری خواه ایالت فلوریدا بود که پس از حمایت حزب جمهوری خواه از نامزدی سناتور مارک روبینیو در فلوریدا (سال 2010) از جمهوری خواهان جدا شده است. او اگرچه در انتخابات امسال حمایت خودش را از باراک اوباما اعلام کرد، اما گفت که در سیاست دوحزبی آمریکا، فردی مستقل است. چارلی کریست، سیاست های تندروانه فعلی حزب جمهوری خواه را مورد انتقاد قرار داد و در بیان دلیل جدایی اش از جمهوری خواهان با اشاره به جدایی رونالد ریگان از علاقه اش به حزب دموکرات گفت: «نیم قرن پیش، رونالد ریگان گفته بود این او نبود که از حزب دموکرات جدا شد، بلکه این حزب  بود که از او جدا شد و حالا من هم می گویم که من از حزب جمهوری خواه جدا نشدم. حزب از من جدا شد». چارلی با اشاره به سیاست های فعلی حزب جمهوری خواه، ریگان را – که بت جمهوری خواهان است – جدای از اندیشه های فعلی آنان معرفی کرد (در مورد ریگان و اختلافات فکری و عملی اش با اندیشه ها و کارکردهای فعلی جمهوری خواهان این لینک را نگاه کنید؛ وقتی که ریگان سوشیالیست می شود). حمایت آقای کریست از اوباما پاسخی به حمایت آرتور دیویس، نماینده سابق دموکرات ها در مجلس نمایندگان هم بود که در کنوانسیون هفته گذشته جمهوری خواهان در تمپا از میت رامنی حمایت کرد.

در گزارش روز اول از برنامه صحبت ستارگان زن هالیود در حمایت از اوباما گفته بودم. اینجا صحبت های اوا لانگوریا را بخوانید. ویدئو از کری واشنگتن و این هم اسکارلت جانسون.

اینجا هم حمایت کارولین کندی، دختر جان اف کندی و مصاحبه نوه پسری جان اف کندی در حمایت از باراک اوباما و در نهایت های لایت سخنرانی های کنوانسیون دموکرات ها برای اینکه بهترین ها را یک بار دیگر مرور کنید.

بیل کلینتون، تمام قد برای اوباما

برخلاف امیدواری ها کاذب و ادعاهای رویایی جمهوری خواهان در مورد پیش بینی صحبت های بیل کلینتون، رئیس جمهور سابق آمریکا در دومین روز از کنوانسیون حزب دموکرات، چهارشنبه شب به دفاع تمام قد از باراک اوباما پرداخت:

«اوباما رئیس جمهوری را زمانی آغاز کرد که اقتصاد آمریکا از دوره ای که من رئیس جمهور شدم به مراتب ضعیف تر بود. هیچ رئیس جمهوری، نه من و نه روسای جمهور پیشین، نمی توانستیم تمام مشکلاتی را که اوباما با آنها رو به رو بود در یک دوره چهارساله حل کنیم».

این بخشی از صحبت های کلینتون در سخنرانی شب پیش بود (کامل سخنرانی را اینجا ببینید، متن کامل سخنرانی را هم اینجا بخوانید). کلینتون تلویحن پاسخ صحبت های پل رایان – کاندیدای معاونت اولی جمهوری خواهان – در آیوا را هم داد که گفته بود سخنرانی کلینتون، ضعف های کمپین اوباما را برملا می کند و نشان می دهد که ما در چه وضعیت خوبی در دهه 90 (دوارن ریاست جمهوری کلینتون) بودیم و در این 4 سال چقدر ضعیف شده ایم (اینجا).

او در عین حال در  به ادعای Better Off به معنی «بهتر از» جمهوری خواهان که رای دهندگان را در کنوانسیون هفته گذشته خود با این سئوال مواجه کرده بودند که وضعیت آمریکاییان الان بهتر است یا 4 سال پیش، پاسخ داد که «البته وضعیت کشور امروز بهتر است» (گزارش کامل از پولتیکو). در این لینک هم پایان صحبت های کلینتون و تشکر اوباما از او را ببینید. و این هم ادعای اوباما مبنی بر اینکه اگرچه پیشرفت کند است، اما آمریکای امروز بهتر از آمریکای 4 سال پیش است. در عین حال پس از پایان سخنرانی کلینتون، کمپین اوباما ای میلی را با امضای بیل کلینتون برای طرفداران اوباما فرستاد و در آن تاکید کرد که «پیروزی ما در این انتخابات یک ضرورت است» او از دموکرات ها خواست که کمک های مالی خودشان را از کمپین اوباما دریغ نکنند. هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه و همسر بیل کلینتون، صحبت های او را از هزاران مایل دورتر دید (اینجا) و البته بیل کلینتون که محبوبیتی 69 درصدی در آمریکا دارد (این رقم برای میشل اوباما 65% است + لینک)، نتوانست رکورد تعداد تویت های میشل اوباما را بشکند. تعداد تویت های میشل اوباما در دقیقه 28003 تویت بود. برای آقای کلینتون این رقم 22087، تویت در دقیقه بود (اینجا). + 5 نکته کلیدی و آموزنده در سخنرانی کلینتون

از دیگر سخنران دیشب الیزابت وارن، کاندیدای نمایندگی سنا از ایالت ماساچوست بود. اهمیت خانم وارن در این است که او وارث ادوارد کندی، سناتور دموکرات و از مهمترین حامیان انتخاباتی باراک اوباما در سال 2008  است که در سال 2009 فوت کرد. (بخشی از مناظره سال 2004 ادوارد کندی با میت رامنی را در سال 2004 که شب سه شنبه در کنوانسیون دموکرات ها پخش شد، اینجا ببینید. در آن انتخابات آقای کندی موفق شد میت رامنی را شکست دهد). اما پس از مرگ وی و در رقابت خانم وارن با اسکات براون در سال 2010، این آقای براون بود که موفق شد رای جمهوری خواهان را در این ایالت لیبرال بدست آورد. در آن انتخابات Tea Party به صورت وسیعی از آقای براون حمایت کرد (هرچند بعدن از او دلخور شد). حالا خانم وارن دوباره برای رقابت با آقای براون آماده می شود و به همین دلیل هم هست که برای اولین بار در کنوانسیون دموکرات ها به عنوان یکی از سخنرانان عمده انتخاب شده است. در اینجا 5 نکته از کلیدی ترین گفته های خانم وارن را بخوانید. او رامنی و سیاست های اقتصادی اش را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «نه آقای رامنی، مردم شبیه شرکت های تجاری نیستند. مردم برخلاف شرکت های تجاری، قلب دارند، بچه دارند، شغل دارند، مریض می شوند، گریه می کنند و می رقصند. آنها زندگی می کنند، عشق می ورزند و در نهایت می میرند. و البته همه اینها هم مهم هستند؛ چون ما برای شرکت ها تلاش نمی کنیم، ما برای مردم تلاش می کنیم».

سندرا فلاک، دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه جرج توان و فعال حقوق زنان که صحبت هایش در مورد جلوگیری از بارداری چند ماه پیش با انتقاد جمهوری خواهان در کنگره مواجه شده و حتی برخی او را به فاحشگی متهم کردند (این ویدئو را ببینید، در مورد مخالف جمهوری خواهان با زنان است، هرچند اسم این ویدئو با عنوان جنگ جمهوری خواهان علیه سلامت زنان یک مقدار تند است). خانم فلاک، میت رامنی و به خصوص پل رایان را مورد شدیدترین انتقادات قرار داد و گفت کسانی امروز در مورد داروهای کنترل حاملگی نقشه می ریزند که خودشان هرگز از این داروها استفاده نمی کنند. او در عین حال بدون اشاره به نام Todd Akin کاندیدای جمهوری خواه برای راه یابی به سنا در ایالت میزوروی که از عنوان Legitimate Rape (تجاوز مشروع) گفته بود، سیاستمداران جمهوری خواه را متهم کرد که تعریف «تجاوز جنسی» را تغییر داده اند (در اینجا از ادعای آقای آکین نوشته ام). نکته برجسته سخنرانی کاملن زنانه سندرا فلاک اشاره او به اوباما با این عنوان بود که برای رئیس جمهوری فعلی آمریکا، دخترانش مهم هستند نه کسانی که قرار است هزینه های انتخاباتی وی را تامین کنند (اشاره کاملن آشکار به هزینه های انتخاباتی جمهوری خواهان). او از دموکرات ها هم تشکر کرد که برخلاف جمهوری خواهان صدای او را شنیدند و حتی به او اجازه دادند در چنین مجمع مهمی نظراتش را مطرح کند (شدیدن توصیه می کنم صحبت های سندرا فلاک را اینجا ببینید).

NYTimes

میشل اوباما، ستاره شب اول / ناتالی پورتمن و اسکارلت جانسون، شب آخر با باراک اوباما

صحبت های  میشل اوباما به عنوان مهمترین سخنران دیشب کنوانسیون ملی حزب دموکرات در شهر شارلوت ایالت کارولینای شمالی فوق العاده بود (نظر اوباما قبل از سخنرانی میشل). میشل، باراک اوباما را یک بار دیگر به آمریکایی ها معرفی کرد. این تحلیل CNN از سخنرانی دیشب میشل اوباما بود. او به خوبی پیام حزب دموکرات در انتخابات امسال را که «نمایندگی طبقه متوسط» آمریکایی است به رای دهندگان منتقل کرد و گفت که باراک اوباما به این دلیل طبقه متوسط آمریکا را که با مشکلات زیادی از قبیل تحصیل فرزندان و بیمه سالمندان درگیر هستند می فهمد، چون که او و البته خودش از همین طبقه هستند و در میان همین مردم عادی بزرگ شده اند. تاکید میشل اوباما بر عشق میان او و همسرش هم البته اشک خیلی از -به خصوص – زنان حاضر در کنوانسیون را در آورد. این را هم بخوانید و برای دیدن 10 صحنه از هیجان انگیزترین صحبت های میشل اوباما از این لینک استفاده کنید. تعداد تویت های میشل اوباما نسبت به میت رامنی در هنگام سخنرانی هم تقریبن 2 برابر بود (+). نظرسنجی فیس بوکی CNN در مورد محبوبیت همسران سابق روسای جمهوری آمریکا هم از برتری 53 درصدی میشل اوباما بر لورا بوش (29%) و هیلاری کلینتون (17%) خبر می دهد. این گزارش هافینگتون پست هم خیلی جالب است (گزارش کامل برنامه سه شنبه شب در CBS News که طرفدار دموکرات هاست و این هم گزارش شبکه خبری فاکس Fox News که بیشتر به جمهوری خواهان تمایل دارد). اگر حوصله ندارید گزارش کامل فاکس را بخوانید به تیتر و لید سوگیرانه آن توجه کنید که می گوید میشل اوباما برای اجرای شعار تغییر Change توسط شوهرش که در سال 2008 وعده داده بود از رای دهندگان درخواست کرد که 4 سال دیگر هم به او فرصت بدهند.

 

با اینحال سخنرانی سه شنبه شب یک سوپراستار دیگر هم داشت. جولیان کاسترو، شهردار مکزیکی تبار سن آنتونیو که اولین لاتین تبار است که در کنوانسیون دموکرات ها چنین سخنرانی مهمی را انجام داده است. او که صحبت هایش همانند ستاره های موسیقی با هم صدایی مخاطبان مواجه می شد (+) رامنی را مورد انتقاد قرار داد که از دنیایی دیگر است و چیزی در مورد طبقه متوسط، مشکلات مالیاتی و … نمی داند. او سخنرانی رامنی در دانشگاه اوهایو را مورد تمسخر قرار داد که در توصیه «کارآفرینانه» خود به دانشجویان گفته بود از والدین خود پول قرض بگیرند و تجارت کنند. با این سخنان، کاسترو می خواست بگوید که رامنی نمی داند خیلی ها توانایی تامین هزینه کالج و دانشگاه فرزندانشان را هم ندارند، چه برسد به اینکه بخواهند به بچه های خود پولی برای تجارت کردن قرض بدهند (+). رای لاتین تبارها در انتخابات امسال اهمیت زیادی دارد و تخمین زده می شود که 15% رای دهندگان را آنها می توانند شامل شوند. به همین دلیل حمایت کاسترو از اوباما در مقابل حمایت سناتور فلوریدا، مارک روبینیو از میت رامنی اهمیت زیادی دارد. سخنرانی کاسترو به قدری جالب و موثر بود که بعد از انجام آن، کمپین اوباما امضاهایی را با امضای وی برای درخواست پول از رای دهندگان دموکرات ها به لیست ای میل طرفداران اوباما فرستاد. این سخنرانی در عین حال با سخنرانی تاریخی اوباما در کنوانسیون دموکرات ها در سال 2004 در بوستون مقایسه شد (اینجا) که برای اولین بار اسم اوباما را در سطح ملی مطرح کرد.

از مهمترین بخش های سخنرانی امسال دموکرات ها در روز اول تاکید آنها بر ایجاد 4 و نیم میلیون شغل توسط دولت اوباما (در مقایسه با کاهش شغل در به خصوص سال آخر ریاست جمهوری بوش) بود که در صحبت اکثر افرادی کلیدی امشب از قبیل میشل اوباما، جولیان کاسترو، رام امانوئل (شهردار شیکاگو)، سناتور هری رید (رهبر اکثریت سنا) و … نمود داشت. به نظر می رسد دموکرات ها برای خنثی کردن پروژه Better Off جمهوری خواهان (بهتر یا بدتر، مسئله این است) قصد دارند بر نقاط قوت اوباما در دوران ریاست جمهوری اش تاکید کنند. هرچند تحلیل CNN پس از صحبت های دموکرات ها و این ادعای آنها بر ایجاد 4 و نیم میلیون شغل توسط بخش های خصوصی در دولت اوباما با این ایراد مواجه شد که در همین مدت البته 5 میلیون نفر هم شغل خودشان را از دست داده اند.

آغاز سخنرانی های کنوانسیون دموکرات ها البته با یک سئوال هم مواجه بود که چرا ال گور – معاون بیل کلینتون در سال های 1992 تا 2000 و کاندیدای پیشین ریاست جمهوری – که در انتخابات سال 2008 از اوباما حمایت کرد به شارلوت نیامده است. ال گور البته از سیاست های اوباما در حوزه تغییرات آب و هوایی – که ال گور بر آن ها خیلی تمرکز دارد – چندان راضی نیست اما این را هم می داند که در صورت پیروزی رامنی، او در نادیده گرفتن اهمیت مسائل مربوط به محیط ریست و تغییرات جوی آب و هوایی، بسیار تندروتر خواهد بود. با اینحال ال گور ترجیح می دهد بیرون گود،  یک نقش انتقادی ایفا کند تا صدایش شنیده شود (+).

سخنران اصلی امشب -چهارشنبه- کنوانسیون دموکرات ها، بیل کلینتون 42 امین رئیس جمهوری آمریکا است (هیلاری کلینتون، همسر بیل کلینتون و وزیر امور خارجه آمریکا در هنگام برگزاری این گردهمایی حزبی به شارلوت نخواهد رفت. مطابق یک رسم انتخاباتی از میان اعضای برجسته دولت، تنها رئیس جمهور و معاون وی نقش های کلیدی در کنوانسیون ایفا می کنند و بقیه اعضای دولت ترجیح می دهند که نقش بارزی نداشته باشند). سخنرانی بیل کلینتون به دلیل کاریزمای شخصی وی می تواند یکی از مهمترین نقاط قوت دموکرات ها در غلبه بر جمهوری خواهان باشد. این گفته رئیس کمپین انتخاباتی کلینتون در سال 1992 در مصاحبه با CNN است.

و در نهایت در روز پنجشنبه هم باراک اوباما به صورت رسمی، کاندیداتوری حزب دموکرات را برای انتخابات ریاست جمهوری  ماه نوامبر می پذیرد. بعد از آن هم دموکرات ها باید منتظر نظرسنجی های جدید انتخاباتی باشند که مشخص می کند تا چه حد برگزاری کنوانسیون حزب دموکرات به محبوبیت آقای اوباما کمک کرده است. کمپین رامنی که چندان راضی نبود. از میان دیگر سخنرانان روز پنجشنبه می توان به سه ستاره هالیودی – ناتالی پورتمن، اسکارلت جانسون و کلی واشنگتن – هم اشاره کرد. زنان امسال نقش زیادی به عنوان سخنرانان کنوانسیون دموکرات ها داشتند. اما انتخاب سه ستاره زن هالیود – در مقابل سخنرانی کلینت استیوود به نفع رامنی – بازهم به نظرم برگ برنده دیگر دموکرات ها در انتخابات است (در اینجا از اهمیت نقش زنان نوشته ام).

بهتر یا بدتر، مسئله این است

این ویدئو را نگاه کنید: «من فکر می کنم که وقتی شما می خواهید این تصمیم را بگیرید (که در انتخابات به چه کسی رای بدهید) باید از خودتان بپرسید که آیا وضعیت امروز شما بهتر از وضعیت 4 سال قبل است؟ امروز شما نسبت به 4 سال قبل شما راحت تر می توانید چیزهایی را که احتیاج دارید بخرید؟ نرخ بیکاری امروز در کشور کمتر یا بیشتر از 4 سال قبل است؟ آمریکا نسبت به 4 سال قبل مورد احترام و اقبال بیشتری قرار دارد و کشور قوی تر است؟ اگر جواب شما به این سئوالات مثبت است، خب انتخاب شما (برای ریاست جمهوری) واضح خواهد بود. اما اگر جواب منفی است من گزینه دیگری را به شما پیشنهاد می کنم».

این مهمترین و اثرگذارترین بخش از مناظره رونالد ریگان با جیمی کارتر در تنها مناظره انتخاباتی آنها در سال 1980 است (و البته یکی از معروف ترین نقل قول های انتخاباتی در رقابت های ریاست جمهوری در آمریکا). ریگان با بیان این جملات می خواهد بگوید که اگر فکر می کنید وضعیت امروز شما از گذشته بدتر شده است بدیهی است که باید به او رای بدهید (ویئوی کامل مناظره)

جمهوری خواهان در رقابت های امسال ریاست جمهوری نیز با همین کلید واژه «بهتر از» Better Off بعد از برگزاری کنوانسیون ملی خودشان در شهر تمپا ایالت فلوریدا، وارد رقابت با باراک اوباما شده اند. آنها قصد دارند با بازآفرینی رقابت ریگان – کارتر در سال 1980، نقش ریگان را به میت رامنی بدهند و اوباما را در جای کارتر بنشانند (هرچند به نظر من موفق نمی شوند. نه اوباما شخصیتی ضعیفی مانند کارتر است و نه رامنی، جذبه و کاریزمای ریگان را دارد). این ادعای پل رایان را بخوانید که البته می گوید اوباما حتی از کارتر هم ضعیف تر است و البته پاسخ جو بایدن را هم ببنید که می گوید بلی، آمریکا بهتر از 4 سال قبل است. بن لادن کشته شده و البته جنرال موتورز به عنوان نمادی از صنعت آمریکایی که در معرض ورشکستگی بود توسط دولت اوباما نجات پیدا کرده است (+ مقاله پولتیکو)

پی نوشت: مشابه همین گفته ها را رئیس جمهوری سابق محمد خاتمی در حمایت از کاندیداتوری میرحسین موسوی درهمایش موج سوم در 9 اردیبهشت 1388 در برج میلاد بیان کرد:

«اگر وضعیت کشور را می پسندید، اگر احساس می کنید که شان و حیثیت یکایک افراد ما در عرصه جهانی بیشتر شده است، اگر احساس می کنید که دانشگاه ها و دانشجوهای ما حرمت و جایگاه خود را دارند، اگر احساس می کنید که اندیشه از گذشته آزادتر است و اندیشمندان دارای حرمت هستند و اگر احساس می کنید که وضع ما خوب است، همچنان (به همین راه) ادامه بدهید، و اگر احساس می کنید که چنین نیست، که نیست، فرصت را غنیمت بشمارید».

نظرسنجی بعد از کنوانسیون جمهوری خواهان؛ کمپین رامنی چندان راضی نیست

دو نظرسنجی بعد از برگزاری کنوانسیون حزب جمهوری خواه نشان می دهد که بر میزان آرای رامنی درمیان آمریکایی ها اضافه نشده است. اولین نظرسنجی که در سطح ملی توسط گالوپ انجام شده تفاوت 1 درصدی در آرای اوباما و رامنی را البته به نفع اوباما (47 به 46) نشان می دهد. تحلیل CBS News را هم بخوانید و ببینید که می گوید میزان استقبال آرای رای دهندگان از رامنی پس از برگزاری کنوانسیون های دو حزب جمهوری خواه و دموکرات کمتر از تمام دوره های پیشین است.

نظرسنجی CNN & ORC هم نتایج مشابهی دارد با این تفاوت که رای اوباما را در میان رای دهندگانی که ثبت نام کرده اند 7% بیشتر از رامنی نشان می دهد. در میان رای دهندگانی که با حتمال بالا در انتخابات شرکت می کنند البته رقابت جمهوری خواهان و دموکرات ها پایاپای است. در عین حال مطابق این نظرسنجی تنها 36% از رای دهندگان ثبت نام کرده گفته اند که بعد از برگزاری کنوانسیون جمهوری خواهان، تمایلشان برای رای دادن به رامنی بیشتر شده است، درحالیکه 46 درصد تمایلشان برای رای دادن به رامنی کمتر شده است. نکته دیگر ناامیدکننده برای رامنی این است که 56 درصد از اینها گفته اند که جمهوری خواهان بیش از حد معمول به انتقاد از اوباما پرداخته اند (+ تحلیل سی ان ان).

نظرسنجی گرویس هم که در فلوریدا یعنی همان ایالتی که کنوانسیون جمهوری خواهان در آن برگزار شده است مبین آن است که این swing State (یعنی ایالتی که زمانی به جمهوری خواهان و زمانی هم به دموکرات ها رای می دهد) همچنان تفاوت آرای میان دو کاندیدا کمتر از 3% است، یعنی همچنان جزو ایالت هایی است که در طبقه بندی انتخابات امسال toss-up نامیده می شوند. میزان آرای افرادی که هنوز تصمیم نگرفته اند به کدام یک از دو کاندیدا رای دهند هم تقریبن 5% است و البته 2.3% از آنهایی که تصمیم نگرفته اند که از کدام کاندیدا حمایت کنند علاقه شان را به کاندیدای لیبرترین ها، یعنی گری جانسون ابراز کرده اند.  رای اوبا و رامنی در فلوریدا بر اساس این نظرسنجی48 به 46.7 به نفع رامنی است.

کمپین رامنی در عین حال از 100 میلیون دلاری خبری داد که در ماه آگوست جمع کرده است. از ماه May کمپین رامنی توانسته است در میزان پولی که در هر ماه جمع می کند از کمپین اوباما پیشی بگیرد. هرچند در کل دوره انتخابات کمپین اوباما بیشتر پول جمع کرده است (اینجا).

کنگره جمهوری خواهان: یک رئیس جمهور + 3 کاندیدای بالقوه ریاست جمهوری

این ویئو را ببنید. کلینت استیود در حمایت از کاندیداتوری میت رامنی در کنوانسیون جمهوری خواهان خطاب به یک صندلی خالی – که نقش اوباما را ایفا می کند – صحبت  و جملات تقریبن توهین آمیزی را هم بیان می کند. اتفاقی که دیشب به صورت گسترده در تمام شبکه های خبری پخش شد و حتی از جهاتی صحبت های میت رامنی در پذیرش رسمی کاندیداتوری و مارک روبینیو سناتور لاتین تبار فلوریدا و از نسل جدید رهبران جوان حزب محافظه کار را تحت تاثیر قرار داد ( اسم مارک روبینو را خوب به خاطر بسپارید، او می تواند کاندیدای ریاست جمهوری سال 2016 جمهوری خواهان در صورت شکست میت رامنی در انتخابات امسال باشد). کمپین اوباما می تواند از صحبت های کلینت استیوود در کم کردن از اهمیت خبری سخنرانی میت رامنی و مارک روبینیو – به خصوص به دلیل اینکه او از یک خانواده لاتین تبار و مهاجر می آید – بکاهد. طبق نظرسنجی ها، لاتین تبارها در انتخابات امسال اوباما را بر رامنی ترجیح می دهند.

میت رامنی در پذیرش نهایی کاندیداتوری حزب جمهوری خواه تلویحن مشابه رونالد ریگان در مناظره ای که با جیمی کارتر داشت گفت که این رئیس جمهور – اوباما – نمی تواند بگوید که ما امروز از 4 سال قبل بهتر هستیم. اشاره رامنی به صحبت های اوباماست که بخشی از مشکلات امروز را ناشی از دولت قبل می داند و قول می دهد که در 4 سال آینده وضع بهتر از این خواهد بود (+). میت رامنی در عین حال از ایجاد 12 میلیون شغل در دوران ریاست جمهوری اش گفت و اینکه او می داند چگونه اقتصاد آمریکا را هدایت کند. ضمن آنکه برخلاف تبلیغاتی که او را ضد زنان و مخالف قوانین مهاجرتی می دانند او سابقه استفاده از زنان در کابینه ایالتی اش – در ماساچوست – را دارد.

در میان سخنرانان کنگره جمهور خواهان در روز چهارشنبه در تمپا، صحبت های کاندی رایس (+)، وزیر امور خارجه دولت دوم بوش پسر و جان مک کین، کاندیدای جمهوری خواهان در انتخابات سال 2008 هم در حمایت از میت رامنی برای او اهمیت زیادی داشت (کاندی رایس هم یکی از گزینه های احتمالی کاندیداتوری جمهوری خواهان برای انتخابات آینده است. هم اسم مارک روبینیو و هم کاندی رایس در میان کاندیداهای معاونت ریاست جمهوری رامنی در انتخابات امسال مطرح بود). نکته جالب مرتبط به سخنرانی مک کین، کنسل شدن مصاحبه شبکه خبری فاکس نیوز با سارا پالین – معاون پیشنهادی ریاست جمهوری مک کین در سال 2008 -بود که خبر آن را پالین در صفحه فیس بوک خودش منتشر کرد. گفته شد دلیل این امر احتمال تحت تاثیر قرار گرفتن صحبت های مک کین در حمایت از رامنی توسط سارا پالین باشد که برخی از جمهوری خواهان، ضعف های مفرط او در انتخابات سال 2008 را در شکست خود دخیل می دانند. هرچند فاکس نیوز این امر را تکذیب کرد و گفت حذف مصاحبه به پالین به دلیل کاهش زمان برگزاری کنگره جمهوری خواهان از 4 به 3 روز بود که در نتیجه طوفان آیساک پیش آمد. ( فیلم Game Change در مورد کمپین مک کین در سال 2008 و حواشی مربوط به انتخاب سارا پالین و گاف های وحشتناک او).

و در نهایت صحبت های پل رایان، کاندیدای معاونت ریاست جمهوری، که رک و تند و صریح صحبت می کند و البته همین هم یکی از مزیت های سخنرانی های اوست. اهمیت صحبت های امسال او در تشریح طرح بیمه های درمانی و همینطور برنامه های اقتصادی اوباما و انتقادهای مستقیم در مورد آنها بود (+) و (+) و (+). هرچند به اعتقاد این مقاله صحبت های آقای رایان، خالی از دروغ وتحریف واقعیت های تاریخی هم نیست. رایان هم می تواند یکی از گزینه های مطرح کاندیداتوری جمهوری خواهان برای انتخابات سال 2016 در صورت شکست رامنی در انتخابات امسال باشد (+).

میت رامنی رسمن کاندیدای جمهوری خواهان شد + حواشی

خب این آخرین رالی میت رامنی برای انتخاب رسمی به عنوان  کاندیدای حزب جمهوری خواه برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در 6 نوامبر امسال است. هرچند مخالفان او در کمپین ران پال قصد دارند اعتراض خود را نسبت به شیوه جدید انتخابات مقدماتی درون حزب جمهوری خواهان به گوش روسای حزب برسانند. به اعتقاد آنها قوانین جدید کاندیدایی را که با حمایت بالاتری درون حزب برخوردار است از به چالش کشیدن توسط دیگران محافظت می کند. آنها در هنگامی که جان بوئر، سخنگوی مجلس نمایندگان آمریکا تصویب قانون جدید را اعلام می کرد، وی را مورد انتقاد شدید قرار دادند (اینجا). در اینجا از تلاش های ران پال نوشته ام. این ویدئو را هم ببینید از طرفداران ران پال در تمپا. در عین حال خود ران پال که اجازه سخنرانی در کنگره امسال را پیدا نکرد حاضر نشد از کاندیداتوری میت رامنی دفاع کند (اینجا).

از دیگر نکات مهم کنگره امسال جمهوری خواهان تلاش آنها برای ارائه چهره ای لطیف تر از میت رامنی بود که به دلایل مختلف نتوانسته است با زنان و جوانان رابطه خوبی داشته باشد (اینجا).  به همین دلیل هم «ان رامنی» همسر وی در سخنرانی امسال از رای دهندگان خواست به همسرش اعتماد کنند. او در این انتخابات تلاش دارد چهره لطیف تری از کاندیدای جمهوری خواهان به نمایش بگذارد.

سخنرانی سنتوروم در دفاع از رامنی هم برای انتخابات امسال اهمیت زیادی دارد. سنتوروم که در رقابت های مقدماتی انتقادات تندی را متوجه رامنی کرده و گفته بود که او لیاقت ریاست جمهوری آمریکا را ندارد در کنوانسیون جمهوری خواهان به دفاع از رامنی پرداخت. اهمیت سخنان سنتوروم در گرفتن حمایت از طرفداران کلیسای اونجلیکاست که با مورمون بودن رامنی مشکل دارند. 10 درصد آمریکایی ها تا پیش از انتخاب پل رایان کاتولیک به عنوان کاندیدای معاونت ریاست جمهوری رامنی، گفته بودند که ترجیح می دهند به او رای ندهند.

و در نهایت ستاره امسال جمهوری خواهان، پل رایان، معاون اول پیشنهادی رامنی در انتخابات 2012 که حتمن از رامنی خیلی جمهوری خواه ترست و عقاید افراطی تری دارد و علی رغم اینکه گفته می شود جمهوری خواهان  قصد دارند چهره او را بازسازی کنند، به نظرم مهمترین دلیل انتخاب او این است که جمهوری خواهان می خواهند در انتخابات امسال خیلی جمهوری خواه باشند و رامنی به عنوان یک جمهوری خواه لیبرال، برای بدست آوردن حمایت همه جمهوری خواهان با مشکل رو به رو بود. در عین حال طرح اقتصادی ویژه آقای رایان که به عنوان رئیس کمیته بودجه مجلس نمایندگان از آن دفاع می کند، چشم انداز آنها برای اداره آمریکا در تا 10 سال آینده است. طرحی که البته دموکرات ها معتقدند هزینه های دولتی را با کم کردن از خدمات همگانی – به خصوص برای فقرا – تامین می کند.

برای آخر این پست هم پیشنهاد می کنم این ویدئوی CBS News را هم ببنید در مورد رقبای میت رامنی در مرحله مقدماتی است و اینکه هرکدام در نهایت از رقابت کنار رفتند. البته به غیر از ران پال.

شماها به میرحسین رحم می کردید؟

مقاله ام در ندای سبز آزادی در نقد صحبت های محمدرضا باهنر:

نه برادر، با دسته کورها که طرف نیستی رفیق. همین احمدی نژاد 6 سال تمام تحقیرتان کرد و به قول شما هم الان کاندیدای 24 میلیونی است. از دل یک کاندیدای 24 میلیونی که رئیس دولت شماست، جریان انحرافی را علم کردید که هر روز آن را بکوبید و خدا می داند برای سقوطش لحظه شماری می کنید که تازه به حسابکشی بپردازید، آن وقت به میرحسین موسوی شماها رحم می کردید؟

کامل مقاله را اینجا بخوانید.

 

 

جادوی فیس بوک

صفحه فیس بوک اوباما بیشتر از 27 میلیون طرفدار دارد و صفحه میت رامنی هم به تازگی از مرز 5 میلیون طرفدار گذشته است. همه اینها باعث می شود که هر کمپین انتخاباتی نسبت به اهمیت استفاده از فضای فیس بوک و گفت و شنودهای آن بی تفاوت نباشد. گفت و شنودهایی که به انتخابات جهت می دهند و حتی می توانند پیام های یک کمپین را منتقل کنند. وقتی که این عکس خانوادگی از رئیس جمهور آمریکا در فیس بوک، پست شد در ظرف 2 روز بیشتر از 400 هزار لایک گرفت. بیشتر از 33 هزار بار توسط کاربران دیگر share شد و در حدود 20 هزار کامنت داشت. گزارش کامل آن را اینجا بخوانید.

چنین تاثیرات تبلیغاتی باعث شده است تا شبکه خبری CNN  با همکاری فیس بوک یک صفحه ویژه برای پیگیری اخبار مربوط به دو کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری و معاون اول های پیشنهادی آنها راه بیندازند. صفحه ای که با تفکیک جنسیت، گروه سنی و ایالت به شما می گوید که در دروه های زمانی مشخص در مورد هر کدام از این چهار نفر چه گفت و گویی در صفحات فیس بوکی  رد و بدل می شود. این صفحه و گفت و گوهای فیس بوکی در عین حال به تایید نتایج نظرسنجی های انتخاباتی هم کمک می کنند. به عنوان مثال در مورد شکاف جنسیتی وس نی که در انتخابات امسال کاملن مشهود است (زنان و جوانان بیشتر به اوباما رای می دهند و مردان و افراد مسن، رامنی را ترجیح می دهند)، نگاهی به این صفحه می گوید که در میان مردان، رامنی بیشتر از اوباما mention شده است (البته غیر از ایالت های ورمانت، نیویورک و هاوایی).

زنانی جمهوری خواهی که به اوباما رای می دهند

این ویدئو را ببنید و توضیحاتش را بخوانید. کمپین اوباما ویدئویی منتشر کرده از زنانی که به صورت سنتی از حامیان جمهوری خواهان بوده اند اما این بار قصد دارند به اوباما رای بدهند. در این ویدئو هم کمپین اوباما، برنامه های درمانی میت رامنی و پل رایان را در مورد زنان مورد انتقاد قرار می دهند.

مانند همه جای دنیا موضوع زنان یکی از مهمترین موضوعات انتخاباتی است؛ به خصوص وقتی رقبای انتخاباتی در برخی مسائل مرتبط با زنان دیدگاه های متفاوتی داشته باشند و آن را هم بیان کنند. در انتخابات سال 2012 زنان – و البته جوانان – بیشتر باراک اوباما را ترجیح می دهند؛ این را تمام نظرسنجی های انتخاباتی تا امروز می گویند. دلیل این امر هم سیاست های سخت گیرانه ای است که جمهوری خواهان نسبت به زنان در موضوعاتی مانند نقش زن در خانواده، حق سقط جنین و جلوگیری از بارداری و موارد مشابه دارند. یکی از انتقادهایی هم که به همسر میت رامنی از سوی دموکرات ها می شود این است که او در زندگی اش کار نکرده و فقط در خانه بچه هایش را بزرگ کرده است. ریک سنتوروم، نامزد جمهوری خواهی که اصلی ترین رقیب رامنی در رقابت های مقدماتی بود هم در مصاحبه ای که با پیرس مورگان در CNN داشت با این سئوال مواجه بود که آیا او از همسرش  است که در خانه بماند و بچه داری کند یا خودش اینگونه ترجیح می داده است.

کمپین رامنی البته تاکنون تلاش هایی برای کاهش این شکاف جنسیتی داشته اما چندان موفق نبوده است. او با وعده تسهیل کسب و کار و تجارت برای زنان کارآفرین سعی می کند از مزیت های اقتصادی خودش به عنوان ابزاری برای اثبات برتری بر اوباما استفاده کند اما به نظر نمی رسد چندان موفق باشد. به خصوص با حضور میشل اوباما به عنوان یکی از محبوب ترین همسران روسای جمهوری در آمریکا. محبوبیت او از باراک اوباما هم بیشتر است. اینجا صفحه زنان کمپین اوباما را ببنید و در اینجا هم به صفحه فیس بوک آنها سری بزنید.

در این پست هم با عنوان «مردان سفیدپوست محافظه کار» در مورد Tea Party نوشته ام و اینکه 60% آن را مردان تشکیل می دهند. پل رایان، کاندیدای معاونت رئیس جمهوری آمریکا در ستاد رامنی، اسطوره Tea Party در رقابت های امسال 2012 است.